Published:Updated:

நாளை நமக்காக!

அடுத்தவர் கருத்தின் ஆதிக்கம்!திருப்பூர் கிருஷ்ணன், ஓவியம்: மகேஸ்

நாளை நமக்காக!

அடுத்தவர் கருத்தின் ஆதிக்கம்!திருப்பூர் கிருஷ்ணன், ஓவியம்: மகேஸ்

Published:Updated:
நாளை நமக்காக!
##~##

டுத்தவர் கருத்தை நாம் செவிமடுக்க வேண்டியது அவசியம்தான். ஆனால், எந்த அளவுக்கு என்பதில் வரைமுறை இருக்கிறது. நம் மனமென்ற உரைகல்லில் அடுத்தவர் சொல்லும் கருத்தை உரைத்துப் பார்த்து, சரியானதை மட்டுமே ஏற்க வேண்டும்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

எல்லாவற்றிலும் அடுத்தவர் அபிப்ராயத்தையே சார்ந்திருப்பது சரியல்ல; அதே நேரம், அடுத்தவர் அபிப்ராயம் சரியாக இருந்தால், அதை நிராகரிப்பதும் சரியல்ல. அடுத்தவர் கருத்தைப் பொறுத்தவரை அதை ஏற்பது அல்லது ஏற்காமலிருப்பது குறித்து நம் அறிவைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதே சரி.

ராமாயணத்தில் ஒரு சிக்கலான கட்டம். விபீஷணன் ஸ்ரீராமனைச் சரணடைய வந்திருக்கிறான். எதிரி முகாமிலிருந்து வந்திருக்கும் அவனை ஏற்பதா, நிராகரிப்பதா?

ஸ்ரீராமன் மந்திராலோசனை நிகழ்த்துகிறான். லட்சுமணன், அனுமன், சுக்ரீவன் போன்றோரிடம் கருத்துக் கேட்கிறான். 'நல்லவனாகத்தான் தெரிகிறான்; தங்கள் விருப்பம்போல் செய்யுங்கள்!’ என்கிறான் லட்சுமணன்.

தான் இலங்கை சென்றிருந்தபோது விபீஷணனைப் பார்த்திருப்பதாகவும், மிகவும் நல்லவனான அவனைக் கட்டாயம் ஏற்கலாம் என்றும் சொல்கிறான் அனுமன். ஆனால் சுக்ரீவனோ, 'சொந்த அண்ணனையே எதிர்த்துக்கொண்டு, ரத்த பாசத்தையும் மீறி, அண்ணனின் எதிரியிடம் சேர முன்வருபவனை எப்படி நம்புவது?’ என்று கேட்கிறான். இப்படி சுக்ரீவன் சொன்னதும், லட்சுமணனைப் பார்த்து மெலிதாகச் சிரித்தான் ஸ்ரீராமன் என்கிறார் கம்பர்.

நாளை நமக்காக!

சுக்ரீவனே தன் சொந்த அண்ணனை எதிர்த்துக் கொண்டு ஸ்ரீராமனிடம் சரண் புகுந்தவன்தானே? கண்ணாடி வீட்டிலிருந்து கொண்டு சுக்ரீவன் கல்லெறிவதை லட்சுமணனுக்கு உணர்த்துகிறது ராமனின் புன்முறுவல். ஸ்ரீராமன் சுக்ரீவனின் கருத்தை ஏற்கவில்லையென்றும், விபீஷணனுக்கு அடைக்கலம் தருகிறான் என்றும் வளர்கிறது ராமாயணம்.

ஸ்ரீராமன், அனுமனின் கருத்தை ஏற்க என்ன காரணம்? தன் மனமென்ற உரைகல்லில் அனுமன் கருத்து, சுக்ரீவன் கருத்து இரண்டையும் உரசிப் பார்க்கிறான் ராமபிரான். சுக்ரீவன் இதுவரை விபீஷணனைச் சந்தித்ததே இல்லை. முதல்முறையாக அப்போதுதான் பார்க்கிறான். எனவே, விபீஷணன் பற்றிய சுக்ரீவனின் அனுமானத்தில் தவறிருக்கலாம்.  

அனுமனின் நிலை அப்படியல்ல. சீதாதேவியைத் தேடி இலங்கை சென்றிருந்தபோது விபீஷணனை ஏற்கெனவே சந்தித்திருக்கிறான். அனுமனைக் கொல்ல ராவணன் உத்தரவிட்டபோது, 'தூதனைக் கொல்வது அறமல்ல’ என்று ராவணனுக்கு எடுத்துச் சொன்னவன் விபீஷணன்தான். எப்போதும் விபீஷணனின் மனம் அறநெறியையே நாடுகிறது. எனவே, ரத்த பாசத்தையும் மீறி அறிநெறி சார்ந்தே இயங்க முடிவுசெய்து, விபீஷணன் இப்போது தன் அணியில் சேர வந்திருக்கிறான் என்பதை ஸ்ரீராமன் மனம் உணர்கிறது.

அடுத்தவர் கருத்து எப்படியிருந்தாலும், ஆராய்ந்து பார்த்து ஏற்கத் தகுந்ததை மட்டுமே ஏற்க வேண்டும் என்ற நீதியையே ராமாயணத்தின் இந்தப் பகுதி சொல்கிறது.

அடுத்தவர் கருத்தை ஆராயாமல் அப்படியே ஏற்றதால் கெட்டவர்கள் பலர். கைகேயி மந்தரையின் கருத்தை அப்படியே ஏற்றதால்தானே சங்கடங்களை அடைந்தாள். ஸ்ரீராமன்மேல் அளவற்ற பாசம் செலுத்தும் பரதன், தான் மன்னனாவதற்கு ஒப்புக்கொள்ள மாட்டான் என்பதை அவள் ஏன் அனுமானிக்கவில்லை? ஆராயாமல் அவள் ஏற்ற மந்தரையின் போதனை அவள் கண்களை மறைத்துவிட்டது. கூனியின் போதனையை தலையாட்டி பொம்மைபோல் ஏற்றதால், அதன்பின் ராமாயணம் முழுவதும் கைகேயி கூனிக் குறுகித்தானே இயங்க வேண்டியிருந்தது?

பொன்மானைப் பிடித்துத் தருமாறு சீதை கேட்டதும் ஸ்ரீராமன் ஆராயாமல் மானின் பின்னால் போனது ஏன்? பொன்மானின் முகத்தில் அரக்கனின் சாயல் தெரிவதாக லட்சுமணன் அறிவுறுத்தியும், ஸ்ரீராமன் அதைக் கேளாததால்தானே சிக்கல்கள் நேர்ந்தன?

மானைப் பற்றித் தம்பிக்கு ஏற்பட்ட சந்தேகம் அண்ணனுக்குத் தோன்றாமல் தடுத்தது எது? மனைவிமேல் கொண்ட காதலால் ஏற்பட்ட மதிமயக்கம்தானே? அரச போகத்தைத் துறந்து கானகத்தில் வாழத் தன்னோடு வந்துவிட்டாள் என்ற உணர்வின் நெகிழ்ச்சி, பாசியாய்ப் படர்ந்து உண்மையை அறிய இயலாது மறைத்துவிட்டது. சீதை எது சொன்னாலும் நிறைவேற்றித் தரவேண்டும் என்ற உத்வேகம் தோன்றி விட்டது. அறிவுசார்ந்து யோசிக்கும் மூளையை காதல் சார்ந்த இதயத்தின் உணர்வு வென்றுவிட்டது.

லட்சுமணன் கருத்தை ஸ்ரீராமன் ஆராய்ந்து ஏற்றிருந்தால், சீதையைப் பிரிந்து ஸ்ரீராமன் பட்ட துன்பமெல்லாம் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கும். தன் மைத்துனன் சொல்வதில் நியாயமிருக்கும் என சீதை ஏற்றிருந்தால், சீதைக்கு எந்தத் துன்பமும் வராமல் இருந்திருக்கும்.  

அடுத்தவர் கருத்தை முதலில் நாம் காது கொடுத்துக் கேட்க வேண்டும். பின்பு அதன் சாதக பாதகங்களை யோசிக்கவேண்டும். அதன்பின் நம் அறிவின் முதிர்ச்சியால், அந்தக் கருத்து ஏற்கத்தக்கதா இல்லையா என ஆராய்ந்து முடிவு செய்ய வேண்டும்.

இன்றைய இளைஞர்கள் தங்கள் வாழ்வில் மூன்று முக்கியமான கட்டங்களைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. ஒன்று, கல்வி; இரண்டாவது, வேலை; மூன்றாவது, திருமணம்.

நாளை நமக்காக!

பொறியியலிலோ, மருத்துவத்திலோ சேரச் சொல்லி இன்றைய பெற்றோர் வற்புறுத்துகிறார்கள். இளைய தலைமுறை எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். பெற்றோர் கருத்தை ஆராயாமல் அப்படியே ஏற்கலாகாது. அதே நேரம், அவர்களை எதிர்க்காமல், நம் கருத்தை உறுதியாகவும் பணிவோடும் எடுத்துச் சொல்லவேண்டும்.

உங்களுக்கு உண்மையிலேயே பொறியியலிலோ மருத்துவத்திலோ நாட்டமிருந்தால் தாராளமாக அவற்றில் மேற்கல்வி பயிலலாம். அது உங்களுக்கு மேன்மையையே தரும். ஆனால், அவற்றில் சற்றும் நாட்டமில்லாமல், பெற்றோர் வற்புறுத்துகிறார்களே என்கிற காரணத்துக்காக அந்தப் படிப்புகளில் சேர்வது சரியல்ல. எந்தப் படிப்பையும் மூளைக்குள் திணிக்க முடியாது. எவ்வளவு நன்கொடை கொடுத்துச் சேர்ந்தாலும் படிக்கப் போவது நீங்கள்தானே தவிர, பெற்றோரல்ல! பொறியியலில் தேற முடியாமல் பலமுறை தோல்வியடைந்து, இறுதியில் எப்படியோ தேறி, கிடைத்த சராசரி வேலையில் அமர்ந்து, பிடிக்காத துறையில் வாழ்நாள் முழுதும் பணிபுரிபவர்கள் பலர். அடுத்தவர் பேச்சை அப்படியே ஏற்பதால் விளையும் அவலம்தான் இது.

இதற்கு மாறாக, உங்களுக்குப் பிடித்தமான துறையில் மேற்கல்வி கற்றால், அந்தக் கல்வியில் நீங்கள் சிறப்பாக விளங்கமுடியும். இதனால், அந்தத் துறையிலேயே பணிபுரியும் வாய்ப்பு கிட்டுவதோடு, மேன்மேலும் பதவி உயர்வுகள் பெறவும் இயலும். எனில், இதைவிட ஆனந்தம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

இங்கே ஒன்றை முக்கியமாகக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். பொருளாதாரம் வாழ்க்கையின் தரத்தைத் தீர்மானிக்கிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால், பொருளாதாரம் மட்டுமே நம் வாழ்க்கையின் இன்பங்களைத் தீர்மானிப்பதில்லை. இதை இன்றைய இளைஞர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியம்.

அது போலவேதான் திருமணமும். இளமையின் பக்குவமின்மையால் காதல் வலையில் சிக்கி அவதிப்படுபவர்கள் பலர். பெரும்பாலோர் வெறும் பாலியல் கவர்ச்சியையே காதல் என்று தவறாகக் கருதி, அதில் வீழ்ந்துவிடுகிறார்கள். காதல், பாலியல் கவர்ச்சிக்கு உட்பட்டதுதான். எனினும், அதையும் தாண்டி, இரு மனங்களின் உண்மையான நேசத்தைக் கொண்டது.

உங்களுடையது உண்மையான காதல்தானா, உங்களைக் காதலிப்பவரும் அவ்விதமே கருதுகிறாரா, அழகு, பணம், அந்தஸ்து என்பதையெல்லாம் தாண்டி நிற்பதா உங்கள் காதல் என ஆழ்ந்து யோசியுங்கள். கண்டதும் காதல் என்பதெல்லாம் மூடநம்பிக்கை. அதை கதைகளிலும் சினிமாக்களிலும் மட்டுமே படித்தும் பார்த்தும் ரசிக்க இயலும். யதார்த்த வாழ்க்கைக்கு உதவாது. காவியக் காதல் என்றால் அது ஏன் அழகற்றவர்கள் மேல் தோன்றுவதில்லை? எனவே, புறக் கவர்ச்சியையும் தாண்டி உங்கள் காதல் எத்தனை நாள் நீடிக்கும் என்பதை உணர்வால் அல்ல; அறிவால் கணக்கிடுங்கள். பின்னர், காதல் திருமணம் பற்றி முடிவெடுங்கள்.

உங்கள் காதல் உண்மையான காதலாக இருந்து, திருமணத்தில் முடிந்தால் மகிழ்ச்சி! காதலில் வெற்றியடையப் போராடலாம். ஆனால், தோல்வியடைந்தால் அதற்காக வாழ்நாள் முழுதும் மனம் மருகத் தேவையில்லை; தவறான முடிவுகளுக்குச் செல்ல வேண்டியதில்லை.

நல்ல துணையாகத் தேர்ந்தெடுத்து மணந்து கொண்டு, அவரை ஆத்மார்த்தமாகக் காதலிக்கத் தொடங்குங்கள். காதலைவிட வாழ்க்கை பெரியது. காதல், வாழ்வின் ஓர் அம்சமே தவிர, காதலே வாழ்க்கையல்ல!  

அதற்காக, பெற்றோர் சொல்கிறார்கள் என்பதற் காக ஒருவரை மணந்து கொள்ளாதீர்கள். எப்படி, பெற்றோரின் வற்புறுத்தலுக்காக மட்டுமே ஒரு படிப்பில் சேரக்கூடாதோ, அதே போன்றுதான் அவர்களின் விருப்பத்துக்காக மட்டுமே ஒருவரை மணந்துகொள்வதும். அவரோடு வாழப் போவது நீங்கள்தான். எனவே, உங்களுக்குப் பிடித்தமில்லாத ஒருவரை பெற்றோரின் வற்புறுத்தலுக்காக மணந்து, அவரின் வாழ்க்கையை நரகமாக்கிவிடாதீர்கள்.

சரி... பெற்றோரின் சொல்லுக்காக ஒருவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ளும்படியான நிர்ப்பந்தம்..! அப்போதும் ஒன்றும் கெட்டுப் போய்விடவில்லை. அந்தத் துணையை மனப்பூர்வமாக நேசிக்கத் தொடங்குங்கள். கொஞ்சம் மனமுதிர்ச்சி இருந்தால் போதும்; யாரும் யாரையும் நேசிக்கலாம். விட்டுக் கொடுப்பது, அடுத்தவர் மனத்தைப் புரிந்துகொண்டு நடப்பது இவையெல்லாம் இருந்தால், எல்லா இல்லறமும் நல்லறம்தான்!

'எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்தபின் எண்ணுவம் என்பதிழுக்கு’ என்கிறார் வள்ளுவர். திருமண விஷயத்தில் இந்தக் குறள் கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. யார் வாழ்க்கைத் துணை என்கிற உங்கள் தேர்வு, மாற்றமுடியாத முடிவாய் இருக்கட்டும். வாழ்க்கைத் துணையைத் தேர்வு செய்த பிறகு, தனது முடிவு பற்றிக் குறைப்பட்டுக் கொள்வது கம்பீரமானவர்களுக்கு அழகல்ல!

(சிறகு விரிப்போம்)