சிறப்பு கட்டுரை
ஸ்தல வழிபாடு
தொடர்கள்
Published:Updated:

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!
ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!
##~##
ரசரவென விழுந்துகொண்டிருந்த அருவி நீரில், ஆனந்தமாகக் குளித்தது அந்தத் தவளை. பிறகு, ஈரம் சொட்டச் சொட்டக் கரைக்கு வந்து, அங்கேயிருந்த பாறையில் அமர்ந்து கொண்டது; மெள்ளக் கண்கள் மூடியது. உள்ளே... ஸ்ரீமந் நாராயணனின் திருநாமத்தை உச்சரித்தபடி, அவருடைய திவ்வியமான திருமுகத்தையும் திருவடியையும் நினைத்து தவத்தில் மூழ்கியது.

''சுதாபனாக இருந்தபோது, இதே அருவியில் குளித்துக்கொண்டே, உன் நினைப்பில் மூழ்கிவிட்டேன்.  நான் என்ன செய்கிறேன், எங்கே இருக்கிறேன் என்று எதுவுமே நினைவில் இல்லை. இதோ... அருவிகளும் பாறைகளும் சூழ்ந்திருக்கும் இந்தப் பகுதியில், உன்னையே நினைந்து அனுதினமும் தவமும் பூஜையுமாக இருந்து வருவது, உனக்குத் தெரியாதது அல்ல. அப்போது உன் திருவடியில் இடம் கேட்டுத் தவம் செய்து வந்தேன். இப்போது, துர்வாச முனிவரின் சாபத்தில் இருந்து விமோசனம் வேண்டும் என்று தவமிருக்கிறேன். என்னை ஆட்கொள்வாயா, இறைவா?!'' என்று பிரார்த்தனை செய்தது அந்தத் தவளை.

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!

''அழகிய வனம்; அதைச் சுற்றிலும் பாறைகள்; மலைகள். வனத்தில் பொலபொலவென விழுந்துகொண்டே இருக்கும் அருவி. ஸ்ரீமந் நாராயணனான உன்னை வழிபடுவதற்கு ஏற்ற இடம் இது என அறிந்து உணர்ந்து, இங்கு ஆஸ்ரமம் அமைத்து அனவரதமும் உன்னையே நினைத்து வந்தேன். வனத்தின் வனப்பு குறித்து துர்வாச முனிவருக்கு எவரோ சொன்னார்களாம்; தேடிக் கண்டுபிடித்து இங்கு வந்துவிட்டார். 'நீராடிவிட்டு வந்துவிடுகிறேன்’ என்று சொல்லி, அவரை ஆஸ்ரமத்தில் அமரச் செய்துவிட்டு, அருவியில் நீராடுவதற்காக வந்துவிட்டேன். நாசியில் துளைத்தெடுத்த செண்பக மலர்களின் வாசனைகளாலும் அருவி நீரில் கலந்திருந்த மூலிகையின் நறுமணத்தாலும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தேன். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, மனத்தை மலரச் செய்யும் உன்னுடைய திருநாமத்தைச் சொல்லத் துவங்கியதும், என்னையே நான் மறந்தேன். என் ஐயனே! இது குற்றமா? 'இதோ வருகிறேன்’ என்று சொல்லிச் சென்ற என்னை வெகு நேரம் காணாததால் கோபமாகிவிட்டார் துர்வாச முனிவர். நான் ஆஸ்ரமத்துக்குச் சென்றதும், அவர் கடும் கோபத்துடன் என்னைப் பார்த்து, 'தவளைதான் தண்ணீரிலேயே கிடக்கும். நீ மனுஷனா அல்லது தவளையா? நான் உனக்காகக் காத்திருப்பதை மறந்து, தண்ணீரில் ஆட்டம் போட்டுவிட்டு, ஆற அமர வருகிறாய் என்றால், என்னை இளப்பமாக நினைக்கிறாய் என்றுதானே அர்த்தம்? உனக்கு எதற்கு இந்த ஆஸ்ரமம்? நீ தவளையாகவே மாறி, தண்ணீரிலேயே ஆனந்தமாக இரு’ என்று சாபமிட்டார். சுதாபனாக இருந்த நான், இப்போது மண்டூகமாக (தவளை) மாறிவிட்டேன். அவரிடம் சாபவிமோசனம் கேட்டுக் கெஞ்சினேன். 'இந்த அருவியில் நீராடி, அனுதினமும் இறைவனை வணங்கித் தவம் செய். ஸ்ரீவேணுகோபாலன் காட்சி தந்தருள்வார்’ என்று அருளினார்.

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!

ஸ்ரீமந் நாராயணா, ஆவினங்களுக்கெல்லாம் வேணுகானம் பாடி தரிசனம் தந்தவன்தானே நீ! இதோ... மகரிஷியாக இருந்தவன் மண்டூகமாகிக் கிடக்கிறேன். மண்டூகமாக இருந்தாலும், உனது திருவடியே கதி என்று வேண்டுகிறேன். எனக்கு அருளமாட்டாயா? அடியேனுக்கு தரிசனம் தந்து, விமோசனமும் பரமபதமும் தர மாட்டாயா?'' என்று மனம் கசிந்து பிரார்த்தனை செய்தது தவளை.

அப்போது ஒரு கருடன்,  மண்டூகத்துக்கு அருகில் வந்து, ''உனக்கு சாப விமோசனம் கிடைக்கும் தருணம் நெருங்கிவிட்டது. சற்று தொலைவில், வேணுகானம் கேட்கிறது. வா, போகலாம்'' என்று சொல்லிப் பறந்தது. தவளை வேக வேகமாகத் தாவித் தாவி ஓடியது. குறிப்பிட்ட இடத்தை நெருங்கியதும், அந்தக் கருடன் வானில் வட்டமடித்தபடியே இருக்க, அங்கே... செண்பக மலர்களின் நறுமணம் நாசியைத் துளைக்க, செவிகளில் வேணுகானம் முழங்க, ஸ்ரீருக்மிணி- ஸ்ரீசத்தியபாமா சமேதராகத் காட்சி தந்தார் ஸ்ரீவேணுகோபாலன்.

தவளை அப்படியே நமஸ்கரித்தது. அந்த நிமிடம், சுதாப முனிவராக பழைய உருவத்துக்கு மாறியது இதனிடையே, கருடன் வட்டமிடுவதை அறிந்த தேவர் களும் முனிவர்களும் அங்கு வந்தனர். கிட்டத்தட்ட அந்த இடம் சமுத்திரங்களின் சங்கமம்போல் நிரம்பியதாம்!

எனவே, பின்னாளில் சர்வசமுத்திரம் எனப் பெயர் அமைந்தது. அதுமட்டுமா? வேணுகோபாலன் இருக்குமிடத்தில், பசுக்களும் பட்டிகளும் இல்லாமல் இருக்குமா? அனைத்து உலகுக்கும் மன்னனெனத் திகழும் ஸ்ரீமந் நாராயணன் குடிகொண்டிருக்கும் அந்த ஊர், பின்னாளில் ராஜப்பட்டி என வழங்கப்பட்டது. பிறகு, அந்த ஊர் விரிவடைந்து சற்றே நகர மாக, பாளையமாக மாறியபோது, அது ராஜபாளையம் என அழைக்கப்படலாயிற்று.

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!

ஒருகாலத்தில், இந்தப் பகுதியில் உள்ளவர் களுக்கு குழந்தை பாக்கியம் இல்லாமலேயே இருந்ததாம். அப்படியே குழந்தை பிறந்தாலும், சீக்கிரமே ஏதேனும் நோய் நொடியால் குழந்தை இறந்துபோனதாம்.

இதில் வருந்திக் கலங்கிய மக்கள், ஸ்ரீவேணு கோபாலனிடம் 'எங்கள் குலத்தை தழைக்கச் செய்யுங்கள்; எங்கள் வம்சத்தை வளரச் செய் யுங்கள்’  என வேண்டினர். இதில் மனமிரங்கிய ஸ்ரீவேணுகோபாலன், 'அப்படியே ஆகட்டும்’ என அருளினார். அதன் பிறகு, குழந்தைகள் பிறந்தன; பிறந்த குழந்தைகள் ஆரோக்கியமாக வளர்ந்தன. எனவே, இவருக்கு ஸ்ரீசந்தான வேணுகோபாலன் எனத் திருநாமம் அமைந்ததாகச் சொல்கின்றனர் ஊர்மக்கள்.

ஸ்ரீவேணுகோபாலனுக்கு விழா எடுப்போம்!

என்ன இருந்து என்ன... இன்றைக்கு இந்தக் கோயில் சிதிலம் அடைந்து கிடக்கிறது என்பதுதான் கொடுமை! கருவறையும், அதன் மேலே உள்ள வேதச் சக்கர விமானமும், மகாமண்டபம் முதலான பகுதிகளும் பூமியில் அப்படியே புதைந்துவிட்டதாம்! பல காலங்களாக வழிபாடுகளும் உத்ஸவங்களும் இல்லாமல், ஆராதனைகளும் திருமஞ்சனங்களும் இன்றி இருக்கிறது என்பதுதான் வேதனை!

'புராண- புராதனப் பெருமை கள் கொண்ட இந்தக் கோயில், பொலிவுற வேண்டும். கருவறையின் வேதச் சக்கர விமானம் சீர்செய்யப்பட்டு, அந்தக் காலத்தில் சீரும் சிறப்புமாக நடைபெற்றதுபோல் கும்பாபி ஷேகம் செய்யப்பட்டு, உத்ஸவ விழாக்களும் உறியடி வைபவங்களும் நடைபெற வேண்டும்’ என ஏக்கத்துடன் தெரிவிக்கின்றனர், ஸ்ரீவேணுகோபால ஸ்வாமி சேவா டிரஸ்ட் நிர்வாகிகள்.

தவளையாகச் சாபம் பெற்ற முனிவருக்கு அருள்பாலித்த ஸ்ரீவேணுகோபாலனின் கோயில், பொலிவுற்று வழிபாடுகள் விசேஷமாக நடந்தால்தானே, இந்த வையகம் தழைக்கும்; மனிதர்களின் சாபங்கள் அனைத்தும் நிவர்த்தியாகும்! அத்தனைச் செல்வங்களிலும் உயர்ந்ததான குழந்தைச் செல்வத்தை அருளக் கூடிய, வம்சத்தை தழைக்கச் செய்கிற ஸ்ரீசந்தான கோபாலனின் ஆலயம், சக்தி வாய்ந்த திருத்தலமாக உலக மக்களால் போற்றி வணங்கப்பட வேண்டாமா?

தெரிந்தோ தெரியாமலோ, அறிந்தோ அறியாமலோ நாம் செய்த பிழைகள், தவறுகள், பாபங்கள்... எல்லாவற்றையும் போக்கி அருளக் காத்திருக்கிறார் ஸ்ரீசந்தான வேணுகோபால ஸ்வாமி.

அவர் அருள்பாலிக்கிற கோயில் திருப்பணிக்கு நம்மால் இயன்றதைச் செய்து, திருப் பணியில் பங்கேற்று, கோயிலில் திருவிழாக்கள் நடைபெற வழி வகுப்போம்!

தேவர்களுக்கும் முனிவர் களுக்கும் அருள்புரிந்த ஸ்ரீவேணுகோபாலனின் ஆலயத் திருப்பணிக்கு உதவு வோம்; கோயில் கட்டுகிற பணியில் ஈடுபட்ட புண்ணியத்தைக் கட்டிக் கொள்வோம்!