ஸ்ரீ குமார்பாபா அவர்கள் தன்னிடம் கொடுத்த, 'ஸ்ரீ சாயியின் திருவிளையாடல்கள்’ என்ற நூலை முழுமையாகப் படித்து முடித்தும் கூட, அந்த நண்பருக்கு பாபாவிடம் ஈர்ப்பு ஏற்படவில்லை. ஆனால், நூலின் இறுதியில் கொடுக்கப்பட்டிருந்த இணைப்புப் பகுதியில் இடம்பெற்றிருந்த ஒரு செய்திதான் அவருக்கு பாபாவிடம் ஈர்ப்பு ஏற்படச் செய்து, விரைவிலேயே அந்த ஈர்ப்பானது பக்தியாகவும் பரிணமித்தது.

 ஆசார்ய ஈ.பரத்வாஜ் தம்முடைய நூலில் குறிப்பிட்டு இருந்த அந்தச் சம்பவம்...

1886ம் ஆண்டு ஒருநாள் பாபா மஹல்சாபதியை அழைத்து, தாம் மூன்று நாட்களுக்கு உடலை விட்டுச் செல்லப் போவதாகவும், மூன்று நாட்கள் முடிந்தபிறகும் தாம் இந்த உடலுக்குள் பிரவேசிக்கவில்லை என்றால், தம்முடைய உடலை முறைப்படி அடக்கம் செய்துவிடுமாறும் கூறிவிட்டு, தம்முடைய உடலைத் துறந்துவிட்டார். சரியாக மூன்று நாட்கள் சென்றதும், அவர் தம்முடைய உடலுக்குள் பிரவேசித்தார்.

இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றி சாயி சத்சரிதம் எழுதியவர்கள், பாபா அப்படி மூன்று நாட்கள் தம்முடைய உடலை விட்டுச் சென்றது, 1886ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் ஒரு பௌர்ணமி தினம் என்று குறிப்பிட்டு இருக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீசாயி பிரசாதம் - 15

ஆனால், பாபாவின் காலத்தில் வாழ்ந்த அவருடைய பக்தரான அவஸ்தே என்பவர், அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது ஆகஸ்ட் மாதத்தில் என்றும், நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு, ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சமாதி அடைந்த நாளும், பாபா மறுபடியும் எழுந்த நாளும் ஒரே நாள் என்று தான் தெரிந்துகொண்டதாகவும் தம்மிடம் தெரிவித்ததாகக் குறிப்பிடும் பரத்வாஜ், பலரையும் கலந்து பேசிய பின்னர், அவஸ்தே கூறியதையே தாம் பிரமாணமாக எடுத்துக்கொண்டதாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்தப் பகுதியைப் படித்ததுமே ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரும் சாயிநாதரும் ஒருவரே என்ற முடிவுக்கு வந்த நண்பர், அதன் பின்னர் பாபாவிடம் பக்தி பூண்டார். அப்படி, தான் பாபாவிடம் பக்தி கொண்டு அவரை பூஜிக்கத் தொடங்கியதில் இருந்து, தன்னுடைய வாழ்க்கையில் பாதிப்புகள் எதுவும் இல்லாமல் சந்தோஷமாக வாழ்வதாகத் தெரிவித்தார்.

இதுதான் சாயிநாதரின் கருணைத் திறம்!

ஸ்ரீசாயி பிரசாதம் - 15

சாயிநாதர், ஒருவரைத் தம்மிடம் அழைத்து, அவருக்கு அருள் செய்யத் திருவுள்ளம் கொண்டுவிட்டால், அதற்கேற்ப சம்பவங்கள் நிகழும்படியாகச் செய்துவிடுவார். அப்படித்தான் பம்பாயைச் சேர்ந்த பிரதான் என்பவரின் வாழ்க்கையிலும் நிகழ்ந்தது.

பிரதானின் மகன் ஒருவன் ஏழு வயதாக இருக்கும்போதே இறந்து விட்டான். அந்த வருத்தத்தில் இருந்த பிரதான், ஒருநாள் இரவு உறங்கும்போது கண்ட கனவில், ஐந்து சாதுக்கள் ஓர் இடத்தில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார். அவர் ஏற்கெனவே தன்னுடைய நண்பர் ஒருவரின் மூலமாக பாபாவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு இருந்ததால், கனவில் தோன்றிய அந்த சாதுக்களிடம், 'அவர்களில் யார் சாயிபாபா?’ என்று கேட்டார். அந்த சாதுக்கள் தங்களில் ஒருவரைக் காட்டி, 'அவர்தான் சாயிபாபா’ என்று கூறினர். சில காலத்துக்குப் பிறகு, பிரதான் ஷீர்டிக்குச் சென்று பாபாவை தரிசித்தபோது, தன்னுடைய கனவில் தான் தரிசித்த ஐந்து சாதுக்களில் ஒருவராக இருந்தவர் சாயிநாதர்தான் என்பதை அறிந்து மெய்சிலிர்த்துப் போனார்.

பிரதானை தமக்கு முன்பே தெரியும் என்றும், தாம் அவருடைய வீட்டுக்குச் சென்றிருப்பதாகவும் கூறிய பாபா, பம்பாயில் இருக்கும் பிரதானின் வீடு, தோட்டம் போன்ற வற்றின் அமைப்பை அப்படியே துல்லியமாக விவரித்தார். இதைக் கேட்டு பிரதான் வியப்படைந்தார். பின்னர் பாபா பொதுவாகச் சொல்வதைப்போல், 'இந்த முட்டாள் இறந்துபோன தன் மகனுக்காக எதற்கு துக்கப்படவேண்டும்? மண் மண்ணோடு சேர்ந்துவிட்டது; அவ்வளவுதான்!’ என்றார். பாபா சொன்ன வார்த்தைகள் தங்களையே குறிப்பதாகப் புரிந்துகொண்ட பிரதானும் அவருடைய மனைவியும் பாபாவிடம் பக்தி கொண்டு, அவரையே தங்களின் வாழ்நாள் பாதுகாவலராகவும் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

ஆசார அனுஷ்டானங்களைக் கடைப்பிடிக்கும் இந்து தம்பதி யான பிரதானும் அவருடைய மனைவியும், மசூதியில் வசிக்கும் பாபாவிடம் பக்தி செலுத்துவது, அவர்கள் குடும்ப நன்மைக்காக பூஜைகள் செய்யும் ஒரு பண்டிதருக்குப் பிடிக்கவில்லை. இந்த நிலையில், அவர்களுடைய மற்றொரு மகனான பாபு உடல்நலம் குன்றி, ஆபத்தான நிலைக்கு ஆளானான்.

பிரதான் தம்பதியர் பாபாவிடம் சென்றதால்தான் அவர் களுடைய மகனுக்கு இந்த நிலைமை ஏற்பட்டது என்று குற்றம் சாட்டினார் அந்தப் பண்டிதர். அன்று இரவு அவரின் கனவில் தோன்றிய பாபா, கையில் தடியுடன் மாடிப் படியில் அமர்ந்துகொண்டு, 'நானே இந்த வீட்டின் பாதுகாவலன். நீ யார் என்னைத் தடுப்பது?’ என்று கடுமையாகக் கோபித்துக் கொண்டார். பண்டிதர் பயந்தே போனார். ஆனாலும், தான் கண்ட கனவைப் பற்றி அவர் பிரதானிடம் தெரிவிக்கவில்லை.

ஸ்ரீசாயி பிரசாதம் - 15

அவருடைய பூஜைகளையும் மீறி அந்தப் பையனின் உடல் நிலை மிகவும் மோசமாகவே, அந்த பண்டிதர் பாபாவின் படத்தின் முன்பாக நின்றுகொண்டு, 'பாபா, இன்று மாலை 4 மணிக்குள் பையனின் உடல்நிலை சீரடைந்து, அவனை மாடியில் இருந்து கீழே கொண்டுவர முடிந்தால், நான் உம்மை தத்தாத்ரேயர் என்று ஒப்புக் கொள்கிறேன்’ என்று கூறினார்.

என்ன ஆச்சர்யம்?! அன்று மாலையே பையனின் உடல்நிலை சீரானதுடன், ஒரு மாறுதலுக்காக அவன் கீழே வர விரும்புவதாகத் தெரிவித்தான். சாயிநாதர் பகவான் தத்தாத்ரேயரின் அம்சமே என்று உறுதியாக நம்பிய அந்தப் பண்டிதர், அன்றுமுதல் அவரும் பாபாவை வழிபடத் தொடங்கிவிட்டார்.

பாபா, தாம் எல்லா ஜீவன்களி லும் இருப்பதாக அடிக்கடி சொல்வது வழக்கம். அவருடைய வார்த்தைகள் உண்மைதான் என்பதை உணர்த்துவதுபோல் பல நிகழ்ச்சிகள் அவருடைய சங்கல்பத்தின்படி நடைபெறவும் செய்திருக்கின்றன.

ஷீர்டியில் தார்காட் என்பவரின் மனைவி சில நாள் தங்கி இருந்தார். ஒருநாள், அவர் சாப்பிடுவதற்காக அமர்ந்திருந்தபோது, பசியால் வாடியிருந்த நாய் ஒன்று அவருக்கு அருகில் வந்து நின்றுகொண்டது. அந்த நாயைப் பார்த்த அந்தப் பெண்மணி, தன் இலையில் பரிமாறப்பட்டு இருந்த சோள ரொட்டிகளில் ஒன்றை அந்த நாய்க்குக் கொடுத்து, அது ஆவலுடன் அதைத் தின்று பசியாறுவதைப் பார்த்து மனம் மகிழ்ந்தார்.

பின்னர், அந்த அம்மையார் பாபாவைப் பார்ப்பதற்காக துவாரகாமாயிக்குச் சென்றபோது, அந்த அம்மையாரைக் கனிவுடன் பார்த்த சாயிநாதர், ''தாயே, நீ எனக்கு அன்புடன் உணவு கொடுத்தது கண்டு நான் மிகவும் சந்தோஷம் அடைந்தேன். எப்போதும் பசியுடன் வருபவர்க்கு இன்றைக்குப் போலவே நீ உணவளித்து வா!'' என்று சொன்னார். பாபா சொன்னதன் பொருள் அந்தப் பெண்மணிக்கு விளங்காததால், ''பாபா, நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? நான் எப்போது உங்களுக்கு உணவு கொடுத்தேன்? தாங்கள் சொல்வது எனக் குப் புரியவில்லையே?'' என்று கேட்டார்.

''நீ சாப்பிட உட்கார்ந்தபோது ஒரு நாய் பசியுடன் உன்னிடம் வந்ததல்லவா? நீயும் அதற்குச் சோள ரொட்டியைத் தந்தாயே! அந்த நாய் யார் என்று நினைத்தாய்? நாய், பூனை, பன்றி என அத்தனை ஜீவன்களிலும் நானே உள்ளேன். எந்த ஜீவனிலும் நீ என்னையே காண்பாய். உன்னிடம் பசியோடு வருபவர்களுக்கு உன்னிடம் இருப்பதைக் கொடு. அது உன்னை ஜன்மஜன்மாந்தரங்களுக்கும் காப்பாற்றும்!'' என்றார் பாபா.

இப்படியாக, பாபாவுக்கும் அந்தப் பெண்மணிக்கும் நடைபெற்ற உரையா டலைக் கேட்டவர்கள் எல்லோருமே அதைக் கடைப்பிடித்தார்களா என்றால் அதுதான் இல்லை.

ஷீர்டியில் உணவு விடுதி ஒன்றை நடத்தி வந்த ஒரு பெண்மணி, தினமும் துவாரகாமாயிக்குச் சென்று, பாபாவுக்கு மதிய உணவு நைவேத்தியம் செய்வது வழக்கம். அடிக்கடி அவள் பாபாவிடம், தன்னுடைய விடுதிக்கு வந்து உண்ண வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள்வது வழக்கம். பாபாவும் 'இன்று வருகிறேன், நாளை வருகிறேன்' என்று ஒவ்வொரு நாளாகத் தள்ளிப்போட்டுக் கொண்டே வந்தார். அந்தப் பெண்மணியும் விடாமல் பாபாவை அழைத்துக் கொண்டே இருந்தாள்.

அவளுடைய வற்புறுத்தலைத் தாங்கமுடியாமல் ஒருநாள் பாபா அந்தப் பெண்மணியிடம் தாம் அவளுடைய விடுதிக்கு வந்து உணவு உண்பதாகக் கூறினார். அதைக் கேட்டு மிகவும் சந்தோஷம் அடைந்த அந்தப் பெண்மணி, உடனே விடுதிக்குச் சென்று பாபாவிற்காக விதம் விதமான இனிப்புகளையும் உணவு வகைகளையும் தயாரிக்கத் தொடங்கினாள். பாபாவுக்கான உணவு என்பதால், மிகுந்த கவனத்துடன் அவள் சமையல் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, ஒரு நாய் அங்கே வந்தது. பாபாவுக்காகச் சமைக்கும் இடத்தில் நாய் நுழைந்துவிட்டது கண்டு, அந்தப் பெண்மணி என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் சில நிமிடங்கள் யோசித்தாள்.

பிறகு, ஒரு தீர்மானத்துக்கு வந்தவளாக அவள் செய்த காரியம் என்ன தெரியுமா?

பிரசாதம் பெருகும்