Published:Updated:

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளாய் ரகசியம் - 20

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளாய் ரகசியம் - 20
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளாய் ரகசியம் - 20

சத்தியப்பிரியன், ஒவியம்:ஸ்யாம்

34. இடைகழியே கண்டேனோ ஆழ்வார்களைப் போலே?

நல்ல முன்னிருட்டு நேரம். திருக்கோவிலூர் அருகில் வர வர நல்ல மழையும் சேர்ந்து கொண்டது. உலகளந்த பெருமானை சேவிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் வந்த பொய்கையாழ்வாருக்கு கடும் மழையில் மாட்டிகொண்டு விடக்கூடாதே என்று அச்சம். சுற்றும் முற்றம் பார்த்தார், சன்னதித் தெருவில் ஒரு திருமாளிகையின் கதவு திறந்திருந்தது. மழை நிற்கும் வரையில் ஒதுங்கியிருக்கலாம் என்று அந்தத் திருமாளிகையின் கதவை தட்டினார்.

“ யாரு வேணும் ? “ என்றபடி மிருகண்டு முனிவர் வெளியில் வந்து பொய்கையாழ்வார் நிற்பதை பார்த்தார். வெளியில் மழையை பார்த்தார்.

 “தேவரீர். இங்கே மழை நிற்கும்வரை தங்க இடமுண்டோ ? “ என்றார்.

“ இந்த இடைகழிதான் உண்டு “ என்று ரேழியை காட்டிவிட்டு மிருகண்டு முனிவர் உள்ளே போய்விட்டார். சின்ன ரேழி. மழை இரவில் துளி வெளிச்சமும் இல்லை. ஒருவர் படுக்கக்கூடிய ரேழி. பரவாயில்லை இரவு தங்கிவிட்டு காலையில் பெருமாளை சேவித்துவிட்டு கிளம்புவோம் என்று படுக்க எத்தனித்தார்.

தட் தட் தட்.

வாசல் கதவில் மீண்டும் சத்தம் கேட்டதால் பொய்கையார் போய் திறந்தார்.  வெளியில் பூதத்தாழ்வார்.

“ மழைக்கு ஒதுங்க இடமுண்டோ? “ என்றார்.

“ சின்ன இடைகழி ஒன்று உள்ளது. அதில் ஒருவர் படுக்கலாம். இருவர் இருக்கலாம். வாருங்கள். “என்று அழைத்து சென்றார்.

திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளாய் ரகசியம் - 20

இன்னும் சிறிது நேரம் சென்றது. மீண்டும் அதே தட் தட் தட். இப்போது பூதத்தாழ்வார் சென்று தாள் நீக்கினார். வெளியில் இன்னொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர். பேயாழ்வார்.

“ வெளியில் மழை. கொஞ்சம் ஒதுங்க இடமிருக்கா உள்ளே? “

“ நெருக்கிப் பிடிச்சு ஒரு இடைகழி இருக்கு. அதுல ஒருவர் படுக்கலாம். இருவர் இருக்கலாம். மூவர் நிற்கலாம். ஏற்கனவே ரெண்டு பேர் இருக்கோம். வாங்கோ. நாம் மூவரும் நிற்கலாம். “ என்று அழைத்துச் சென்றார்.

இடைகழியில் கடும் இருட்டு நிலவியது. ஒருவருக்கு மற்றொருவர் முகம் தெரியாத அளவிற்கு இருள் சூழ்ந்திருந்தது.

“ என் பெயர் பொய்கையார். திருகச்சியில் திருவெஃகா என்ற இடத்தில் பொற்றாமரை குளத்தின் அருகில் தோன்றியவன். நான் ஒரு அயோனிஜன் ( கர்ப்பத்தின் மூலம் பிறவாதவன்). திவ்ய தேசங்கள் தோறும் சென்று எம்பெருமான் மீது பாசுரங்கள் பாடுவதே என் கைங்கரியம்“ என்று தன்னை பற்றிக் கூறினார்  பொய்கையாழ்வார்.

“ ஓ அவர் நீர்தானா? என்னை மக்கள் பூதத்தாழ்வார் என்று அழைப்பர். மகாபலிபுரத்திற்கு அருகே திருக்கடன்மல்லை என்ற இடத்தில் பிறந்தேன். நானும் ஒரு அயோனிஜன். என் பிழைப்பும் எம்பெருமானைப் பாடுவது“.

“ என்னை பேயாழ்வார் என்று அழைப்பார்கள். தொண்டை மண்டலத்தில் திருமயிலை என்ற ஊரில் ஒரு கிணற்றின் அருகில் அயோநிஜனாகத் தோன்றியவன். உங்கள் இருவரைப்போல பகவானுக்கு பாடல்கள் பாடுவதன் மூலம் கைங்கரியம் செய்து வருகிறேன். “என்றார்.

மூவருக்கும் அறிமுகமானது.

சன்னதியில் இருந்த திருவிக்கிரமனுக்கு இருப்பு கொள்ளவில்லை. இவர்கள் மூவரும் நம் சன்னதியில் வந்து நம்மைப்பாடி மங்களாசாசனம் செய்வார்கள் என்று காத்துக் கிடந்தால் இவர்கள் இப்படி இடைகழியில் மழையில் மாட்டிக் கொண்டனரே என்று அங்கலாய்த்தான். அவனுக்குப் பொறுக்கவில்லை. அவர்கள் பாசுரங்களைக் கேட்க அவர்களுடன் முண்டியடித்துக்கொண்டு அவர்கள் புலன்களுக்கு அகப்படாமல் இடைகழியில் வந்து நின்றான். நெருக்கி நின்ற பெருமான் என்றே திருக்கோவிலூர் பெருமானுக்கு பெயர்.

ஏன் இப்படி போட்டு நெருக்குகிறது என்று யோசித்த பொய்கையாழ்வார் அந்த நான்காவது நபர் யார் என்பதை அறிய ஒரு விளக்கேற்றினார்.

“ வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காகச் - செய்ய
சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மாலை
இடர்ஆழி நீங்குகவே என்று “ என்பதுதான் பொய்கையாழ்வார் ஏற்றிய விளக்கு.

பூதத்தாழ்வார் விடுவாரா? அவரும் ஒரு விளக்கேற்றினார்.

“ அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா - நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான்” என்ற இந்த அருளிச்செயலே அந்த விளக்கு.

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

இரண்டு விளக்கு ஏற்றப்பட்டதும் அந்த இடம் பிரகாசமானது. பேயாழ்வாருக்கு அடித்தது அதிர்ஷ்டம். நெடிய உருவுடன் உலகளந்த பெருமானாக அந்தத் திருவிக்கிரமன் பேயாழ்வார் முன் எழுந்தருளினார். பேயாழ்வாருக்கு கண்கள் மல்குகின்றன. நா வறண்டது. மேனி சிலிர்த்தது. என்னே ஒரு காட்சி அது? உடனே பாடினார்.

திருக் கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும்
அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் - செருக் கிளரும்
பொன் ஆழி கண்டேன் புரிசங்கம் கண்டேன்
என்ஆழி வண்ணன்பால் இன்று.

அதன் பிறகு ஒவ்வொரு திவ்ய தேசமாக சென்று ஆளுக்கு நூறு பாசுரங்கள் வீதம் முன்னூறு திருவந்தாதிகளைப் பாடி முதலாழ்வார்கள் என்ற சிறப்பு பெயர் பெற்றனர்.

அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானை இடைகழியில் இருட்டில் கண்ட பெருமை எனக்கு உள்ளதா? நான் இந்தத் திருக்கோளூரில் ஏன் இருக்க வேண்டும் என்று அந்தப் பெண் கிளம்பினாள்.

- தொடரும்.