Published:Updated:

கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’

கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’
பிரீமியம் ஸ்டோரி
கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’

நிவேதிதா, ஓவியம்: ம.செ

கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’

நிவேதிதா, ஓவியம்: ம.செ

Published:Updated:
கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’
பிரீமியம் ஸ்டோரி
கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’

ராஜமுந்திரியில் இறங்கி, கோதாவரியின் அக்கரையில் இருக்கும் கொவ்வூர் வேங்கடாசலபதி பெருமாளைத் தரிசிக்க விரும்பிய கோழியாலம் ஸ்ரீதர ஆச்சார்யா, பத்ராசலத்துக்குச் செல்ல நேரிட்டதையும், அங்கே சென்றதும் கோதண்டராம சாஸ்திரிகளும், அந்தர்வேதி நரசிம்மாச்சாரியும் ஒரே மாதிரியாக, ‘பரமாசார்யார் அனுப்பி வந்திருக்கிறாயா?’ என்று கேட்டதையும் பார்த்தோம். அதற்கான காரணமும் இருக்கத்தான் செய்தது.

அதற்குச் சில மாதங்களுக்கு முன்புதான் மகா பெரியவா பத்ராசலத்துக்கு விஜயம் செய்ததுடன், அங்கே ஒரு வேத பாட சாலையையும் ஆரம்பித்து வைத்தார். வேத பாடசாலையில் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பதற்காக ஒருவரை ஏற்பாடு செய்து அனுப்புவ தாகவும் அங்கிருந்தவர்களிடம் கூறிவிட்டுச் சென்றிருந்தார். எனவே தான், இருவருமே ஸ்ரீதர ஆச்சார்யாவிடம் அப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேட்டிருக்கின்றனர். அதன்பிறகு நடந்ததை ஸ்ரீதர ஆச்சார்யா விவரித்தார்.

கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’

‘‘ராமர் கோயிலில் என்னைப் பார்த்த அந்தர்வேதி நரசிம்மாச்சாரி என்னிடம், நான் அங்கேயே தங்கியிருந்து வேத பாடசாலையில் வேதம் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று கூறியதுடன், அதுதான் மகா பெரியவா சங்கல்பம் என்றும் கூறினார்.

எனக்கும் அவர் கூறியது உண்மையாகத்தான் இருக்கும் என்றே தோன்றியது. இல்லையென்றால், கொவ்வூர் வேங்கடாசலபதியை தரிசித்து திரும்பி இருக்கவேண்டிய நான், பத்ராசலத்துக்குச் செல்ல வேண்டிய நிலை வந்திருக்காதே. எனவே, நானும் அவர்கள் கூறியபடியே செய்ய சம்மதித்தேன்.

பிறகு இரண்டொரு நாளில் ராஜமுந்திரிக்கு வந்து ரயில் நிலையத்தில் வைத்திருந்த என்னுடைய பொருள்களை எடுத்துக் கொண்டு பத்ராசலத்துக்குத் திரும்பினேன். பத்ராசலத்தில் இருந்தபடியே நான் உஸ்மானியா பல்கலைக்கழகத்தில் பி.ஓ.எல். பட்டம் பெற்றேன். இடையில் 1969-ம் வருஷம் மகா பெரியவா விஜயவாடாவுக்கு விஜயம் செய்திருந்தார். அப்போது அவரை தரிசிக்கச் சென்ற நான், அவரை தரிசித்து நமஸ்கரித்த பிறகு, ‘ஏன் இப்படி என்னை அலைக்கழிக்கிறீர்கள்?’ என்று உரிமையோடு கேட்டுவிட்டேன்.

நான் இப்படிக் கேட்டும்கூட, கனிவு மாறாத முகத்துடன் தம் கழுத்தில் இருந்த ருத்ராட்ச மாலையைக் கழற்றி என் பக்கமாக வீசியபடி, ‘அப்படியா சொல்கிறாய் நீ, என் வார்த்தைகளில் உனக்கு நம்பிக்கை இல்லையா? நீ மற்றவர்களைப் போல் இல்லை. ஏதோ ஒரு காரணத்துக்காகத்தான் நீ  பிறந்திருக்கிறாய். போகப் போக உனக்கே தெரியும்’ என்று கூறிவிட்டார்.

அதற்குமேல் எனக்கு ஒன்றும் பேசத் தோன்ற வில்லை. மறுபடியும் அவரை நமஸ்கரித்துவிட்டு பத்ராசலத்துக்குத் திரும்பிவிட்டேன்.

இடையில் வேத பாடசாலையை நிர்வகிப்பதற்கு ஒருவர் வந்துவிட்டார். என்னுடைய மேற்படிப்பும் முடிந்துவிடவே நான் வேலைக்கு முயன்றேன். மகா பெரியவாளைத் தியானித்துக்கொண்டு, இந்திய ராணுவத்தில் சேர விண்ணப்பம் அனுப்பினேன். பெங்களூரில் நடைபெற்ற தேர்வு களிலும் கலந்துகொண்டேன்.

எனினும், எனக்குத் திருப்தியில்லை. உரிய பணிக்கான போதுமான தகுதிகள் என்னிடம் இல்லை என்பதாகவே உணர்ந்தேன். மேற்கொண்டு என்ன செய்வது என்றும் எனக்குப் புரியவில்லை. ‘வேத புருஷன்தான் உன்னைக் காப்பாற்றுவான்’ என்று மகா பெரியவா சொன்னதுபோல் நம்முடைய ஜீவனம் வேத பாடசாலையிலோ அல்லது வைதிகத்திலோதான் இருக்கிறதோ, என்னவோ என்று நினைத்தேன். ஆனால், வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்கவேண்டிய வேதத்தை நான் என்னுடைய ஜீவனத்துக்காகப் பயன்படுத்த விரும்பவில்லை. சரி, இந்த வேலையில்லை யென்றால் வேறு வேலைக்கு முயற்சி செய்யலாம் என்று நான் முடிவு செய்திருந்தேன். அதற்கு முன்பு நிறைவாக ஒரு இன்டர்வியூ எனக்கு இருந்தது. அதை முடித்துவிட்டே செல்லலாம் என்று நினைத்து அங்கேயே இருந்தேன். இன்டர்வியூவுக் கும் அழைக்கப்பட்டேன். மகா பெரியவாளைத் தியானித்தபடியே அறைக்குள் சென்றேன்.

என்னை இன்டர்வியூ செய்தவர் டாக்டர் ஷா. அவர் என்னைப் பார்த்ததுமே, ‘உனக்குப் போதுமான தகுதிகள் இருப்பதாகத் தெரிய வில்லையே. நீ என்ன படித்திருக்கிறாய்?’ என்று கேட்டார். நான் வேதம் படித்திருப்பதாகக் கூறியதும், ‘உனக்குக் காயத்ரி மந்திரம் தெரியுமா?’ என்று கேட்டார்.
 
நானும் சுத்தமான உச்சரிப்புடன் காயத்ரி மந்திரத்தையும் அதன் பொருளையும் அவருக்குக் கூறிக்கொண்டிருக்கும்போதே, எழுந்து நின்று விட்டார். பிறகு, என்னை மிகவும் சிலாகித்தபடி என்னைப் பற்றிய விவரங்களைக் கேட்டார். மகா பெரியவா அனுக்கிரகத்தால்தான் நான் வேதம் படிக்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது உள்ளிட்ட விவரங்களை அவரிடம் கூறினேன். நான் கூறிய விவரங்களைக் கேட்ட உடனே இன்டர்காமில் யாரையோ அழைத்தவர், எனக்கு ஜூனியர் கமிஷன்ட் ஆபீஸர் என்ற பணிக்கான நியமன உத்தரவை டைப் செய்யும்படிக் கூறினார். நடந்ததை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை.

ஆம், மகா பெரியவா கூறியபடி வேத புருஷன்தான் என்னைக் காப்பாற்றினான். தர்ம சிக்ஷக் - தர்ம குரு என்னும் பணிதான் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அதன்படி சுமார் 1000 ராணுவ வீரர்களுக்கும், அதிகாரிகளுக்கும் நம்முடைய வேதங்கள் மற்றும் புராணங்களில் வலியுறுத்தப் பட்டிருக்கும் தர்ம நெறிகளைப் போதிப்பதுதான் என்னுடைய வேலை.

இப்படி மகா பெரியவா அருளியபடியே வேத புருஷன்தான் எனக்கு வாழ்க்கையைக் கொடுத்துக் காப்பாற்றினான். என்னை ஒரு காரணத்துக்காகத்தான் படைத் திருப்பதாக பெரியவா சொன்னது இந்தக் காரணம்தானோ என்று நான் நினைத்திருந்தேன்’’ என்று சற்றே நிறுத்தியவர் தொடர்ந்து மகா பெரியவா தன் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய மகத்தான மாற்றத்தை விவரித்தார்.

‘`பணியில் சேர்ந்து சுமார் மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு 1978-ம் வருஷம் ஒரு விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்து கொண்டிருந்தேன். நான் வந்த ரயில் வாடி என்ற இடத்தில் நின்றது. அப்போது மகா பெரியவா அருகில் உள்ள துங்க பெல்லே என்ற இடத்தில் முகாமிட்டிருப்பதாகத் தெரிந்தது.

உடனே நான் அவரை தரிசித்துவிட்டு செல்லலாம் என்று முடிவு செய்து துங்கபெல்லே வுக்குப் போனேன். அந்த இடத்தில்தான் நான் என்ன காரணத்துக்காகப் பிறந்திருக்கிறேன் என்ற உண்மையை பெரியவா எனக்கு உணர்த்தி அருளினார். மகா பெரியவாளுக்கு என் நமஸ்காரத்தைத் தெரிவித்தேன். சிறு புன்னகையுடன் ஏற்றுக் கொண்டவர் என்னைப் பார்த்து, ‘ஸ்ரீதரா, சொர்க்கம் நரகம் பத்தி ஒனக்குத் தெரியுமோ?’ என்று கேட்டார்.

நான் தெரியாதென்று சொல்லவும், அவரே தொடர்ந்து, ‘நீ கருட புராணம் படிச்சிருக்கியோ?’ என்று கேட்டார். ‘இல்லே பெரியவா, பழைய ஏற்பாடுதான் படிச்சிருக்கேன்’ என்றேன்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

கயிலை காலடி காஞ்சி! - 30 - ‘வேத புருஷன்தான் உன்னை காப்பாற்றுவான்’



‘சரி, நான் சொல்றேன் கேட்டுக்கோ. சொர்க்கத்தைப் பத்தி நான் சொல்லப்போறதில்லே. ஆனா, நரகத்தைப் பத்தி நான் சொல்றதைக் கேட்டுக்கோ. நரகம்ங்கறது இந்த லோகத்துலயே இருக்கு. அதுவும் நாலு நரகம் இருக்கு. மொத நரகம் முதுமை; முதுமையோட வறுமையும் ரோகமும் இருக்கறது ரெண்டாவது நரகம்; முதுமை, வறுமை, ரோகத்தோட கண்பார்வை இல்லாம போறது மூணாவது நரகம்; இந்த மூணுத்தோட, ஆதரவுன்னு சொல்லிக்க யாரும் இல்லாமப் போறது நாலாவது நரகம். அதுதான் மகா நரகம்’ என்று பெரியவா சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோதே, அத்தகையவர்களுக்காக சற்றே உணர்ச்சிவசப்பட்டுவிட்டார்.

எனவே, நான் சற்று ஒதுங்கிப் போய் ஓரமாக நின்றுகொண்டேன். சற்றைக்கெல்லாம் என்னை அழைத்த பெரியவா, ‘நீ எந்தக் காரணத்துக்காக பொறந்திருக்கேங் கறதை நான் சொல்றேன். நான் சொன்னேன் பாரு நாலாவதா ஒரு நரகம். அந்த நரகத்தை அனுபவிக்கற வாளோட கஷ்டத்தை நீ போக்கணும். அதுக்காகத்தான் நீ பொறந்திருக்கே’ என்று உத்தரவு போடுவதுபோல் சொன்னார்.

அப்படி ஒரு தொண்டு நிறுவனத்தை ஆரம்பிப்பதற்கும் நடத்துவதற்கும் என்னால் முடியுமா என்ற தயக்கம் எனக்குள் ஏற்பட்டது. ஆனாலும், பெரியவா உத்தரவுங்கறதால நான் மறுப்பு சொல்லாமல் இருந்தேன். தொண்டு நிறுவனத்துக்கு ஒரு பெயர் வைக்கணுமே. எனவே பெரியவாளிடம் தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், ‘இப்ப நீ எங்கிருந்து வர்றே?’ என்று கேட்டார். ‘அகமதாபாத்தில் இருந்து வர்றேன்’ என்று சொன்னேன். அடுத்து, ‘எந்த ரயில்ல வந்தே?’ என்று கேட்டார். ‘நவஜீவன் எக்ஸ்பிரஸ்ல வந்தேன்’ என்று சொன்னேன்.

‘ஓகோ, புதுசா ஒரு ரயில் வண்டி விட்டிருக் காங்களே அதுல வந்தியா?’ என்று கேட்டவர், தொடர்ந்து, ‘நீ ஆரம்பிக்கப்போற ஸ்தாபனத்துக்கு நவஜீவன்ங்கற பேரையே வெச்சிடு’ என்று சொன்னவர், திருப்பதியில் இருக்கும் ஒருவரின் பெயரைச் சொல்லி அவரைப் போய் பார்க்கும் படி கூறினார்.

- திருவருள் தொடரும்