தொடர்கள்
Published:Updated:

கொஞ்சம் சரித்திரம் கொஞ்சம் தரிசனம்! - ஹம்பி 17

கொஞ்சம் சரித்திரம் கொஞ்சம் தரிசனம்! - ஹம்பி  17
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
கொஞ்சம் சரித்திரம் கொஞ்சம் தரிசனம்! - ஹம்பி 17

மகுடேசுவரன்

ரும்பெண்ணை ஆற்றின் வடகரையை அடைந்திருந்த பாமினி அரசர் இஸ்மாயில் அடில்சா ஆற்றைக் கடப்பது குறித்து ஆழ்ந்து சிந்தித்தார். கரும்பெண்ணை ஆற்றைக் கடப்பதுதான் அப்பகுதியில் நடந்த போர்களின் வெற்றி தோல்வியைத் தீர்மானம் செய்யும் காரணியாக இருந்திருக் கிறது. பேராறான கரும்பெண்ணையைக் கடக்கையில் எதிரிகளின் தாக்குதல் தொடங்கினால், அது கொடூர மானதாக இருக்கும். அதனால் ஆற்றின் வடகரையில் கூடாரம் அடித்துத் தங்கியது பாமினிப் படை.

தம் வருகையை ஒற்றறியும் கிருஷ்ண தேவராயர் கரும் பெண்ணையைக் கடந்து தாக்க வருவார் என்று அடில்சா எதிர்பார்த்தார். ரெய்ச்சூர் முற்றுகையில் தமது போர் முறைகள் அனைத்திலும் மெச்சுதலுக்குரிய நிதானப் போக்கோடு இருந்தார் கிருஷ்ண தேவராயர். இருதரப்பு அரசர்களும் தம் படையணியை எங்கே மோதவிட்டு அடிப்பது என்பதில் முன்கணிக்க முடியாத ராணுவத் தெளிவோடு இருந்தனர். கரும்பெண்ணையின் வடகரை யில் ராயரை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த அடில்சாவுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.

கொஞ்சம் சரித்திரம் கொஞ்சம் தரிசனம்! - ஹம்பி  17

“ராயரின் படைகள், தாம் தாக்க வந்ததைக் கேள்வியுற்றுச் சினந்து கரும்பெண்ணை ஆற்றைக் கடந்து வரும் என்று இலவு காத்த கிளியாக மேலும் காத்திருக்க முடியாது. அங்கே கோட்டைக்குள் சுமார் எட்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாமினிப் படைவீரர்கள் யானை குதிரைக ளோடு முற்றுகைக்குள்ளாகித் தவித்துக்கொண்டிருக் கின்றனர். தாம் படையெடுத்து வந்திருப்பது அவர்களையும் கோட்டையையும் உடனடியாக மீட்கத்தானே அன்றி, எதிரியோடு மோதுவதற்கு நேரம் காலம் பார்த்திருப்பதற்கு அன்று” என்று இஸ்மாயில் அடில்சா உணர்ந்தார். தம் தளபதிகளோடு நிகழ்த்திய நீண்ட நெடிய கலந்தாய்வுக்குப் பின்னர் தம் படைகளையே கரும்பெண்ணை ஆற்றைக் கடக்கச் செய்வோம் என்று முடிவெடுத்தார்.

இஸ்மாயில் அடில்சாவின் படையில் ஒரு லட்சத்து நாற்பதாயிரம் வீரர்கள் இருந்தனர். ராயரின் படையிலோ ஏழு இலட்சத்து முப்பத்தாறாயிரம் படைவீரர்கள் கடல்போல் திரண்டிருந்தனர். விஜயநகரப் படை வீரர்களுக்குச் சேவை செய்யும் குழுவினரையும் கணக்கெடுத்தால் எண்ணிக்கை பத்து இலட்சத்தை எட்டும். இவை யாவும் வரலாற்றாசியர்களின் மிகைக்குறிப்பான எண்ணிக்கைகள் என்று நினைக்கவேண்டா.

இஸ்மாயில் அடில்சாவின் தரப்பிலிருந்து பெரிஷ்டா என்பவரும் போர்த்துக்கீசியர் தரப்பிலிருந்து விஜயநகரப் படைகளின் சார்பாக நூனிஸ் என்பவரும் எல்லாத் தரவுகளையும் ஒன்றுவிடாமல் எழுதி வைத்துச் சென்றுள்ளார்கள். அம்முற்றுகையில் ஈடுபட்ட படைவீரர்களோடு அவர்கள் உரையாடியிருக்கின்றனர். அவ்வமயம் பாமினி விஜயநகரப் பேரரசுகளின்மீது குறுக்கும் நெடுக்குமாகப் பயணம் செய்தவர்கள் அவர்கள்.

கரும்பெண்ணை ஆற்றைக் கடக்கையில் ராயரின் படைகள் தம்மைத் தாக்கினால் என்ன செய்வது என்பதுதான் அடில்சாவின் ஒரே பயம். ஆனால், அத்தகைய முன் தாக்குதலில் ஈடுபடும் எண்ணம் விஜயநகரப் படைகளுக்கு இல்லை என்பது அவருக்குத் தெரிந்தது.

பாமினிப் படையினரின் எண்ணிக்கை விஜய நகரத்தோடு ஒப்பிடுகையில் ஐந்துக்கு ஒன்றுதான் என்றாலும் பாமினியின் குதிரைப் படையினரும் பீரங்கிப் படையினரும்தாம் அக்காலத்தின் மிகச் சிறந்த ராணுவப் பிரிவுகள் என்று கருதத்தக்கவை. அவற்றின் தாக்குதல்கள் ஒருபோதும் தோல்வி யுற்றதில்லை. எதிரிப் படையினரின் எண்ணிக்கையையும் போர்த்திட்டங்களையும் கணித்த பிறகு தமது குதிரைப் படையினரைக் கொண்டு மூர்க்கமாய்த் தாக்குவது பாமினி அரசரின் வாடிக்கை. இடையிடையே பீரங்கிகளின் பெருமுழக்கம் எதிரியைச் சின்னாபின்ன மாக்கிவிடும்.

போர்க்களங்களில் வல்லாதிக்கம் செய்த ஆட்போர் முறைகள் வழக்கொழிந்து ஆயுதப்போர் முறைகள் தலையெடுக்கத் தொடங்கியதாய் இதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

கொஞ்சம் சரித்திரம் கொஞ்சம் தரிசனம்! - ஹம்பி  17

நாம் ஏன் விலங்கு களுக்கு அடிமையாகவில்லை? விலங்குகள் ஏன் நமக்கு அடிமையாகின? ஒரே விடைதான். நாம் ஆயுதம் எடுக்கத் தொடங்கினோம். விலங்குகள் எப்போதும் ஆயுதம் எடுக்கவில்லை. ஒரு புலியானது நம்மைத் தாக்கிக் கொல்வதற்குத் தன் உடற்பாகங்களான கால்கள், நகங்கள், வாய், பற்கள் என்றுதான் பயன்படுத்தும். ஆனால், நாம் புலியைத் தாக்குவதற்குக் கத்தி, வாள், வேல், ஈட்டி, அம்பு என்று பயன்படுத்தத் தொடங்கினோம்.

நாம் அடக்கி ஆளும் யானை பெருங்கல்லைத் தூக்கி எறிந்தால் நம் நிலைமை என்னாவது? ஆனால், அது அப்படிச் செய்வதில்லை. உயிர்க் குலங்களில் மனிதர் மேலாண்மையின் வரலாறு ஆயுத வரலாற்றோடு தொடர்புடையது. 

கரும்பெண்ணை ஆற்றைத் தாண்டி அதன் தென்கரைக்கு வந்த இஸ்மாயில் அடில்சாவின் படைகள் மேலும் முன்னேறி ரெய்ச்சூர்க் கோட்டையருகே வருவதற்குத் தயங்கின. அது ஒருபோதும் வெற்றிக்கு வழிவகுக்காது என்பது அடில்சாவின் எண்ணம். அதனால், கரும் பெண்ணையின் தென்கரையிலேயே ஆற்றுக்கு ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் மீண்டும் தன் கூடாரத்தை அமைத்துத் தங்கியது பாமினிப் படை. அடில்சாவின் படையில் குதிரைகளே முதலிடம் என்பதால் அவற்றுக்குப் போதிய தண்ணீர் வேண்டும். அதனால் ஆற்றோரம் முகாம் அமைப்பது கட்டாயம்.

இதற்கிடையில் ரெய்ச்சூர்க் கோட்டையிலிருந்து இருநூறு குதிரைகள், சில யானைகள் அடங்கிய சிறிய படைப்பிரிவு ஒன்று வெளியேறிற்று. அந்தப் படையணி கோட்டைக்கு அருகிலேயே பதுங்கு குழிகளை அமைக்கத் தொடங்கியது. ராயரின் படைகள் அடில்சாவை நோக்கி நகர்ந்தால், இந்தச் சிறுபடையணி பக்கவாட்டிலிருந்தோ பின்னா லிருந்தோ தாக்குதலை மேற்கொண்டு குழப்பும். சிறுபடையின்மீது ராயரின் கவனம் குவிந்தால் அடில்சாவின் படைகள் தாக்கத் தொடங்கும். இவை அனைத்தும் கிருஷ்ண தேவராயர்க்குத் தெரியாமலில்லை. அவருடைய தாக்குதல் திட்டங்களே வேறு. 

விஜயநகரப் படைகளை ஏழு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரித்திருந்தார் கிருஷ்ண தேவராயர். ஒவ்வொரு படைப்பிரிவும் அடில்சாவின் படைக்கு இணையானது. காமநாயக்கன் என்னும் தளபதியின் தலைமையில் ஒரு படைப்பிரிவு ரெய்ச்சூர்க் கோட்டையின் கிழக்குப் பகுதியில் முகாம் அமைத்திருந்தது. கோட்டையின் கிழக்குப் பகுதிதான் சற்றே வலுவிழந்த பகுதியாகத் தென் பட்டது. கோட்டையை அங்கிருந்து உடைத்து உள்ளே நுழைவது எளிது. காமநாயக்கனின் படையணி ராயரின் கட்டளைக்குக் காத்திருந்தது.

- தொடரும்...