Published:Updated:

திருவருள் செல்வர்கள்! - 17 - ‘செய்யுளுக்கு அன்பளிப்பு பத்து ரூபாய்!’

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்

Use App
திருவருள் செல்வர்கள்! - 17 - ‘செய்யுளுக்கு அன்பளிப்பு பத்து ரூபாய்!’
திருவருள் செல்வர்கள்! - 17 - ‘செய்யுளுக்கு அன்பளிப்பு பத்து ரூபாய்!’

ஸ்ரீஞானியார் சுவாமிகள்

பிரீமியம் ஸ்டோரி

திருப்பாதிரிப்புலியூர்த் திருமடத்தில் இருந்த அடிகளார் ஒருவருக்கு, தமிழ்ப்பண்டிதர் ஒருவர் வந்து தமிழ் கற்பித்துச் செல்வதை, வழக்கமாக வைத்திருந்தார். யாப்பிலக்கணம் கற்பித்த காலம் அது. பண்டிதர், தம் வீட்டுக்குப் புறப்படுவதற்கு முன், ஒரு செய்யுளைத் தந்து அதற்கு சீர், தளை பிரித்து அலகிட்டு வைக்கும்படிச் சொல்லிச் செல்வார். ஒருநாள், பண்டிதர் தன் வழக்கப்படி அடிகளாரிடம் ஒரு பாடலைத் தந்துவிட்டு சென்றார்.

திருவருள் செல்வர்கள்! - 17 - ‘செய்யுளுக்கு அன்பளிப்பு பத்து ரூபாய்!’

நற்பா டலிபுரத்து நாதனே நாயினேன்
பொற்பாம் நினதடியைப் போற்றினேன்- தற்போது
வேண்டும் செலவிற்கு வெண்பொற்கா சுப்பத்து
ஈண்டு தருக இசைந்து
- என்றிருந்தது பாடல்.

பாடலில் வரும் ‘பாடலிபுர நாதன்’ என்பது, திருப்பாதிரிப்புலியூரில் கோயில்கொண்டிருக்கும் சிவபெருமானைக் குறிக்கும்.

மறுநாள் தமிழ்ப்பண்டிதர் வந்தார். வந்தவரிடம், தான் சீர்- தளை பிரித்து எழுதிவைத்திருந்த பாடல் கொண்ட தாளைத் தந்த அடிகளார், அத்துடன் ஒரு பத்துரூபாய்த் தாளையும் வைத்துக் கொடுத்தார். பத்து ரூபாய்க்குப் பெரும் மதிப்பு இருந்த காலம் அது. பாடல் தாளுடன் பத்து ரூபாய்த் தாளையும் பார்த்த பண்டிதர், “ஏதோ நான்பாட்டுக்கு எழுதி வைத்தேன். நீங்கள் பணம் தந்துள்ளீர்களே!” எனக் கேட்டார். இளம் வயதினரான அடிகளாரோ மிகவும் அமைதியாக, “பாட்டுக்கு நோட்டு வைத்திருக்கிறேன்” என்றார்.

பண்டிதர் தொடர்ந்தார்: “பாடலின் கருத்தை நோக்கியா, இப்படிச் செய்தீர்கள்? நான் பாட்டுக்கு எழுதி வைத்துவிட்டுப் போனேனே தவிர, வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லை” என்றார்.

“நானும் தங்கள் பாட்டுக்காகத்தான் பொருள் வைத்தேன்” என்றார் அடிகளார். பண்டிதர் மகிழ்ச்சியோடு பணத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.

இலக்கணம் சொல்ல வந்தவருக்கு, இன்னல் இருக்கக்கூடாது என்று, இளம் வயதிலேயே அருளோடு செல்வம் அளித்த அந்த அடிகள் - ஞானியார் சுவாமிகள்.

திருவருள் செல்வர்கள்! - 17 - ‘செய்யுளுக்கு அன்பளிப்பு பத்து ரூபாய்!’

பொருள்மீது பற்றற்று இருந்தாலும், ஞானியார் சுவாமிகள் தமிழ் மீது கொண்ட பற்றை, ஒருபோதும் விட்டது கிடையாது. ஆம்! அவருக்குத் தமிழ் மீது பற்று அதிகம். `வட்டார வழக்கு' என்ற பெயரில், பொதுவாகத் தமிழைக் கொச்சை மொழியாகப் பேசுவது பிடிக்காது அவருக்கு. தூய தமிழில்தான் பேசவேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்த ஞானியார் சுவாமிகள், தானே அதைக் கடைப்பிடித் துக் காட்டினார். அதேநேரம், மறந்தும் தன்னை அவர் விளம்பரப்படுத்திக் கொண்டது இல்லை; பகட்டை விரும்பியதும் இல்லை.

ருமுறை, கூடலூரிலிருந்த இஸ்லாமிய மாணவர் ஒருவர், உயர்நிலைப்பள்ளி இறுதித் தேர்வில் (எஸ்.எஸ்.எல்.சி) மற்ற பாடங்களில் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்தும், தமிழில் பதினாறு மதிப்பெண்களே பெற்றிருந்ததால், தேர்ச்சி பெறவில்லை.

இளைஞர் தனக்குத் தெரிந்த தமிழ் அறிஞரான திருஞானசம்பந்தம் என்பவரிடம் போய், தமிழில் தனக்குத் தனிப்பாடம் (ட்யூஷன்) எடுக்கும்படி வேண்டினார். அவரோ, ஞானியார் சுவாமிகளின் கல்விச் சிறப்பை விளக்கி, அவரிடம் அந்த இளைஞரை அனுப்பினார். 
 
இளைஞரும் ஞானியார் சுவாமிகளின் இருப்பிடத்துக்குச்  சென்றார். அங்கே துறவி ஒருவர் எளிமையான ஆடையுடன் இருந் தார். அவரிடம், ``நான் ஞானியார் சுவாமிகளைப் பார்க்க வேண்டும்” என்றார் இளைஞர்.

துறவி, ``எதற்காக?” எனக் கேட்க, வந்த காரணத்தை விவரித்தார் இளைஞர். “கவலைப்படாதே! நான் சொல்லித் தருகிறேன்” என்ற துறவி, இளைஞரின் பாட நூல்களிலிருந்த சில பாடல்களைக் கற்பித்து விட்டு, “நாளைக்கு இதே நேரம் வா!” என்று சொல்லி அனுப்பிவைத்தார்.

இளைஞருக்குத் திருப்தியில்லை. “ஞானியார் சுவாமிகளிடம் பாடம் கேட்க வந்தோம். யாரோ ஒரு துறவி நம்மை மடக்கி அனுப்பிவிட்டாரே” என்ற ஏமாற்றத்துடன், திருஞானசம்பந்தத்திடம் போய், நடந்ததை விவரித்தார். அவரோ, இளைஞர் சந்தித்த துறவியின் உருவத் தோற்றத்தைக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு முகம் மலர்ந்தார். “என்னப்பா இது! நீ பார்த்தவர்தான் ஞானியார் சுவாமிகள். அவர் சொன்ன நேரத்துக்கு, நாளைக்கும் மறக்காமல் போ!” என்று வற்புறுத்தினார். 

திருவருள் செல்வர்கள்! - 17 - ‘செய்யுளுக்கு அன்பளிப்பு பத்து ரூபாய்!’

இளைஞரும் மறுக்காமல், மறக்காமல் மறுநாள் காலையில் ஞானியார் சுவாமிகளைப் பார்க்கச் சென்றார். அவரைப் பார்த்ததும், “மன்னியுங்கள் சுவாமி! நேற்று நான், தங்களை இன்னார் என்று அறியவில்லை. தங்களைப் போன்ற மடாதிபதிகள் ஆடம்பரத் தோற்றத்துடன் இருப்பார்கள். அவர்களைச் சுலபமாகப் பார்க்க முடியாது என்றெல்லாம் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். ஆனால், தங்களின் எளிமை என்னைக் கவர்ந்து விட்டது” என்று கூறி, தேம்பித் தேம்பி அழுதார்.

ஞானியார் சுவாமிகளோ, அந்த இளைஞருக்கு ஆறுதல் சொல்லி, தமிழ்ப்பாடம் கற்பித்தார். ஞானியார் சுவாமிகள் வரலாற்றைக் கூறும் பழைய நூல் ஒன்று, இந்த நிகழ்வை அற்புதமாக விவரிக்கிறது. `திருஞான சம்பந்தருக்கு உமாதேவியார் ஞானப்பால் ஊட்டியது போல், திருஞானசம்பந்தம் அனுப்பிய இஸ்லாமிய மாணவனுக்கு அடிகளார் தமிழ்ப்பால் ஊட்டினார். ஞானப்பால் உண்டதும் ஞானசம்பந்தர் ‘தோடுடைய செவியன்’ எனப் பாடல் பாடியதுபோல, அடிகளாரின் தமிழ்ப்பால் அருந்தியதால், இளைஞன் அடுத்தத் தேர்வில் வெற்றிபெற்றான்' என்று வர்ணிக்கிறது.

திருப்பாதிரிப்புலியூருக்கு அருகேயுள்ள திருவஹீந்திரபுரம் எனும் ஊர், புகழ்பெற்ற வைணவத் திருத்தலம். அங்கிருந்த வைணவ அடியார்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி, ஞானியார் சுவாமிகள் அங்கு சென்று, ‘மார்கழித் திங்கள்’ எனும் திருப்பாவைப் பாடலுக்கு, வைணவ மரபு மீறாமல் அரியதொரு சொல்மாரி பொழிந்தார்.

அடியார்களின் மகிழ்ச்சியும் வியப்பும் எல்லை கடந்துபோயின. மிகவும் நீளமான மாலையை ஞானியார் சுவாமிகளுக்கு அணிவித்தார்கள். உடனே ஞானியார் சுவாமிகள், “நான் நெடுமாலை அடைந்தேன்” என்று,  இரு பொருள் தோன்றும்படி யாகக் கூறி மகிழ்ந்தார். நெடுமாலை என்பது நீண்ட பூமாலையையும் குறிக்கும்; நெடியோனாகிய திருமாலையும் குறிக்கும்.

இவ்வாறு ஞானியார் சுவாமிகள் வாக்கில் வந்த அரும்வாக்குகள் - அருள் வாக்குகள் பலப்பல.

ன்பு, அருள், ஈகை, இரக்கம், தூயபக்தி, பொலிவான தோற்றம் ஆகியவற்றின் இருப்பிடமாக இருந்த ஞானியார் சுவாமிகள், தன் வாழ்நாள் முழுதும் எந்தவொரு வாகனத்திலும் ஏறியது கிடையாது. அவரின் திருமேனியைத் தாங்கும் பாக்கியம் எந்த வாகனத்துக்கும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், வாகனங்களுக்கு அந்த அவப்பெயர் வந்து விடக்கூடாதே என்பதைப்போல, அமைந்தது ஒரு நிகழ்வு.

பழநிக்குச் சென்ற ஞானியார் சுவாமிகள் பழநியாண்டவரை தரிசித்துவிட்டு, அன்று நள்ளிரவு வாக்கில், மலைமேலிருந்து கீழே இறங்கினார். இரவு மூன்று மணியளவிலேயே பழநியைவிட்டுப் புறப்பட்டார். கோயில் நிர்வாகி உட்பட அடியார்கள் பலரும் மேளதாளங்களுடன், பழநி நகர எல்லைவரை வந்து, ஞானியார் சுவாமிகளை வழியனுப்பி வைத்தார்கள்.

பயணம் சிந்திலவாடன்பட்டி எனும் ஊரை நெருங்கியபோது, ஞானியார் சுவாமிகளின் ஆன்மா ஞானவேலாயுதனின் திருவடிகளை அடைந்தது. ஒட்டன்சத்திரம் எனும் ஊர் வரை பல்லக்கிலேயே கொண்டுவரப்பட்ட ஞானியார் சுவாமிகளின் திருமேனி, அதன்பின் ஒரு காரில் ஏற்றப்பட்டது.

எந்த வாகனத்திலும் ஏறாத ஞானியார் சுவாமி களின் திருமேனியைத் தீண்டிச் சுமக்க, அந்தக் கார் என்ன புண்ணியம் செய்ததோ... யாருக்குத் தெரியும்?

திருப்பாதிரிப்புலியூர் கொண்டு செல்லப்பட்ட ஞானியார் சுவாமிகளின் திருமேனி அங்கே சமாதிக் கோயிலில் வைக்கப்பட்டது.

17.5.1873 அன்று, திருநாகேசுவரம் எனும் திருத் தலத்தில், அண்ணாமலை - பார்வதி தம்பதியரின் தவப்பயனாக அவதரித்து, பழனி எனப் பிள்ளைத் திருநாமம் சூட்டப்பட்ட ஞானியார் சுவாமிகள் எனும் ஞானச்சூரியன், 31.1.1942 ல் தன் திருமேனியை மறைத்துக்கொண்டது.

தமிழுக்கும் ஆன்மிகத்துக்கும் ஞானியார் சுவாமிகள் செய்த திருத்தொண்டுகள் அளவிட முடியாதவை. விரல் நுனியால் தொட்டுப் பார்த்திருக்கிறோம் நாம்; அவ்வளவுதான்.

பேரும் புகழும் வாய்ந்த ஒரு பெரும் திருமடத்தின் தலைவராக இருந்தும் ஈகை, இரக்கம், அன்பு, கனிவு போன்றவற்றில் பெரும் தலைவராக இருந்தது வியக்கத்தக்கது மட்டுமல்ல; உணர்ந்து கடைப்பிடித்து ஒழுக வேண்டியதும் கூட. உணர்வோம்; உயர்வோம்!

- திருவருள் பெருகும்...

சொல்லின் செல்வன் பி.என்.பரசுராமன் - படங்கள்: தே.சிலம்பரசன் 

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism
அடுத்த கட்டுரைக்கு