ஜோதிடம்
தொடர்கள்
விழாக்கள் / விசேஷங்கள்
Published:Updated:

நினை அவனை! - 4

நினை அவனை! - 4
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
நினை அவனை! - 4

பஜகோவிந்தம் பாடல்களும் பாடங்களும்

நளினீ தளகத ஜலமதி தரளம்
தத்வத் ஜீவித மதிசய சபலம்
வித்தி வ்யாத்யபிமான க்ரஸ்தம்
லோகம் சோகஹதம் ச ஸமஸ்தம்


நினை அவனை! - 4

கருத்து: தாமரை இலை நீர் போன்றது வாழ்க்கை; நிலையில்லாதது. வியாதியாலும் தற்பெருமையாலும் பீடிக்கப்பட்டது இந்த உலகம். அதன் நடுவே நாம் தாமரை இலை நீர் போல இருக்கவேண்டும்.

ஜகோவிந்தம் ‘மோக முத்கரா’ என்றும் சிறப்பிக்கப்படுகிறது. இதன் பொருள், மாயைக்கான சுத்தியல்... அதாவது, மாயையை உடைக்கும் சாதனம் என்பதாகும். பக்தி யோகம் வலியுறுத்துவது இதைத்தான். `பக்குவம் அடைந்த ஞானத்தையே பக்தி என்கிறோம். பக்குவ ஞானம் பக்தியாகக் கனியாவிட்டால், அந்த ஞானம் பயனற்றது’ என்கிறார் ராஜாஜி.

கங்கையும் யமுனையும் சந்திக்கும் இடத்தில் இரண்டு மீன்கள் சந்தித்துக்கொண்டன.

‘`நான் கங்கையிலிருந்து வருகிறேன். சிவபெருமா னின் தலையிலிருந்து வந்தவள் கங்கை. அதனால் பெரும் புண்ணியம் பெற்றவள். அந்தக் கங்கை யிலிருந்து வருவதால், நான் மிக மிக அழகாக இருக்கிறேன்’’ என்று பெருமைப்பட்டுக் கொண்டது ஒரு மீன். 

இதைக்கேட்ட இன்னொரு மீனுக்குக் கோபம் வந்தது. அது, ‘`நான் யமுனையிலிருந்து வருகிறேன். கண்ணபிரான் இளம் வயதில் விளையாடி மகிழ்ந்தது, யமுனையின் கரையில்தான். எனவே, உன்னைவிட நான்தான் அழகு’’ என்றது.

தொடர்ந்து வாதம் செய்ததில், இரண்டு மீன் களாலும் எந்த ஒரு பொதுவான முடிவுக்கும் வர முடியவில்லை. பிறகு, அந்தப் பக்கமாக வந்த குரங்கை அணுகின.

‘`எங்கள் இருவரில் யார் அதிக அழகு? நீதிபதியாக இருந்து நீங்கள்தான் தீர்ப்பு வழங்க வேண்டும்’’ என்று கேட்டுக்கொண்டன.

நினை அவனை! - 4

அதற்கு அந்தக் குரங்கு ‘`நீங்கள் இருவருமே அழகல்ல. இந்த உலகிலேயே மிகவும் அழகான பிறவி நான்தான்’’ என்றது.

மீன்கள் இதைச் சிறிதும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அழகு என்பது இன்னதுதான் என்பதற்கான வரையறை இல்லை என்பதையும் `தாம் மட்டுமே அழகு' என்று யோசிப்பது முட்டாள்தனம் என்பதையும் அந்த மீன்கள் அறிந்துகொண்டன.

ஆன்மாவை நரகத்தில் வீழ்த்துவதற்கான வாயில்கள் மூன்று. அவை: காமம், குரோதம், லோபம் (பேராசை). இவற்றை விட்டுத் தொலைக்க வேண்டும். இதையே கீதை இப்படி விவரிக்கிறது.

போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன், ‘`கிருஷ்ணா! மனிதனை வலுக்கட்டாயமாகப் பாவத்தை நோக்கி இழுத்துப்போவது எது'’ என்று கேட்டான்.

“ரஜோ குணத்திலிருந்து தோன்றுபவை காமமும் குரோதமும் (கோபம்). இவற்றிடம் நமக்குள்ள பந்தம் நீங்குவதே இல்லை. இவை மிகவும் பொல்லாதவை; கொடியவை. இவையே உனக்குப் பகை என்று அறிந்துகொள்'' என்றார் கண்ணன்.

“கிருஷ்ணா! இந்த மனம் மிகவும் சஞ்சலமானது. இது மனிதனைப் படாதபாடு படுத்திவிடுகிறது. இதன் பலமோ மிகவும் அதிகம். ஓடும் காற்றை அடக்கி நிறுத்துதல் எவ்வளவு சிரமமோ, அவ்வளவு சிரமமானது, இதை அடக்கி வயமாக்குவது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது’’ என ஆதங்கப்பட்டான் அர்ஜுனன்.

“அர்ஜுனா! மனதை அடக்கி ஆளுதல் சிரமம்தான். ஆனால் அதை அடக்கி அடக்கிப் பழகுவதாலும் வைராக்கியத்தாலும் இதைச் சாதித்துவிடலாம்’’ என்றார் கண்ணன்.

ர் ஊரில் ராமாயணச் சொற்பொழிவை நிகழ்த்திக்கொண்டிருந்தார், பக்த ராமதாசர். அதைக் கேட்க அனுமனும் வந்திருந்தார்.

ஸ்ரீராமனின் அருமைபெருமைகளை ராமதாசர் கூறக் கூற அனுமன் ஆனந்தத்தில் திளைத்தார். ஆனால், அவருக்கு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது.

சீதையைத் தேடி அனுமன் இலங்கைக்குச் சென்றது குறித்து வர்ணிக்கத் தொடங்கிய ராமதாசர், ‘`இலங்கையிலிருந்த குளங்களில் வெண்மையான அல்லி மலர்கள் பூத்திருந்ததைக் கண்டான் அனுமன்’’ என்றார்.

அன்றைய சொற்பொழிவு முடிந்ததும் ராமதாசரின் எதிரில் நின்றார் அனுமன்.

‘`சொற்பொழிவு என்னை மகிழவைத்தது. ஆனாலும் இலங்கையில் குளத்தில் நான் கண்டது  சிவப்பு வண்ண அல்லி மலர்களையே'' என்றார்.

‘`என் வாயிலிருந்து பொய் வராது’’ என்றார் ராமதாசர் அழுத்தம் திருத்தமாக.

அதற்குமேல் அனுமன் விவாதிக்கவில்லை. ராமபக்தர் ஒருவரை எதிர்த்துப் பேச அவர் விரும்பவில்லை. ஆனாலும் அவர் மனதில் இது உறுத்திக்கொண்டிருந்ததால், அவர் முகம் வாட்டமாக இருந்தது. இதைக் கண்ணுற்ற ராமபிரான், அதற்கான காரணத்தைக் கேட்டார். 

அனுமனும் நடந்ததை விவரித்தார்.

ஸ்ரீராமன் புன்னகையுடன் கூறினார்: ``பக்த ராமதாசர் சரியாகத்தான் கூறியிருக்கிறார். நீ கடுங் கோபத்துடன் இலங்கைக்குள் நுழைந்தாய். கோபத்தின் காரணமாக உன் கண்கள் மிகவும் சிவந்திருந்தன. அதனால்தான் வெள்ளை அல்லி மலர்கள் உனக்குச் சிவப்பாகத் தெரிந்தன’’

இப்படித்தான், உண்மை என்று நாம் நினைப்பவை பலவும் தவறாக இருப்பவையே.

ர் ஊரில் ஞானி ஒருவர் இருந்தார். அதே ஊரில் சோமன் என்பவனும் இருந்தான். அவனுக்குப் பலவிதமான தீய பழக்கங்கள் உண்டு.

தன் ஊரில் வசிக்கும் ஞானி எவ்வித பாவமும் செய்யாமல் இருப்பதையும் கடவுளைப் பற்றிய சிந்தனையும் பேச்சுமே அவரிடம் நிறைந்திருப்ப தையும் கண்ட சோமனுக்கு, அதுகுறித்து மிகுந்த வியப்பு ஏற்பட்டது.

ஒருநாள் அவரிடமே தன் வியப்பை வெளிப் படுத்தினான் சோமன். அதற்கு அந்த ஞானி  புன்னகைத்தபடி, “இன்னும் ஐந்து நாள்களில் நீ இறந்துவிடுவாய்’’ என்று மட்டும் கூறினார்.

சோமன் நடுங்கினான். வெளியில் போனால் இறப்பு நேர்ந்துவிடும் என்று வீட்டிலேயே முடங்கினான். தன்னுடைய தீய செயல்களுக்காக, இறந்ததற்குப் பிறகு நரகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டு விடுவோமோ என்ற பயம் வேறு!

பெற்றோரிடம் மிகுந்த மரியாதை காட்டினான். மனைவியிடம் அன்பு செலுத்தினான். ஐந்து நாள்கள் கழிந்தன. அவனுக்கு ஒன்றும் நேரவில்லை. ஞானியை அணுகினான். 

“இந்த ஐந்து நாள்களில் ஏதேனும் பாவம் செய்தாயா’’ என்று கேட்டார் ஞானி.

“இல்லை. மரணம் நெருங்கும்போது பாவம் செய்யத் தோன்றுமா’’ என்றான் சோமன்.

“இறப்பு என்பது எப்போது வேண்டுமானாலும் நேரலாம்தானே? பின் எதற்காக பாவச் செயல் களைச் செய்கிறாய்...’’ என்று ஞானி கேட்க, சோமனின் மாயை முழுவதும் அகன்றது; அவனது ஞானக்கண் திறந்தது.

இதையே வேறு கோணத்தில் வலியுறுத்தும் புத்தர் தொடர்பான ஒரு கதையும் உண்டு.

காத்யாயனி என்ற பெண்மணி மிகவும் பணக்காரி. திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் வாழ்ந்தாள். பகலில் ஒரு பணிப்பெண் மட்டும் அவளுடன் இருப்பாள்.

காத்யாயனி நிறைய தர்மகாரியங்களையும் செய்து வந்தாள். ஒருமுறை, தன் ஊரில் புத்தரின் சீடர் ஒருவரது சொற்பொழிவுக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தாள். இந்த நிலையில், `இரவில் காத்யாயனி சொற்பொழிவுக்குச் சென்றுவிடுவாள். பணிப்பெண் அவள் வீட்டுக்குச் சென்றுவிடுவாள். எனவே, காத்யாயனியின் வீட்டிலுள்ள செல்வங் களைக் கொள்ளையடித்துச் சென்றுவிடலாம்’ எனத் தீர்மானித்தான் கொள்ளையன் ஒருவன்.

அதன்படியே அன்றிரவு தன் ஆள்களை அந்த வீட்டுக்கு அனுப்பினான். அவன் மட்டும் சொற்பொழிவு நடந்துகொண்டிருந்த இடத்துக்குச் சென்றான். ஒருவேளை, சொற்பொழிவுக்கு இடையில் காத்யாயனி வீட்டுக்குக் கிளம்பினால், அவளை வழியிலேயே கொன்றுவிடலாம் என்று  திட்டமிட்டிருந்தான்.

பணிப்பெண்ணின் வீடு காத்யாயனியின் வீட்டுக்கு மிக அருகிலேயே இருந்தது. அவள், தன் முதலாளி அம்மாவின் வீட்டில் கொள்ளை நடப்பதை அந்த வீட்டு ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்தாள். காத்யாயனியிடம் ஓடிச்சென்று, “உங்கள் வீட்டிலுள்ள செப்புக் காசுகளை எல்லாம் கொள்ளையர்கள் மூட்டை கட்டிக் கொண்டிருக் கிறார்கள்’’ என்றார். காத்யாயனியோ  “இருக்கட்டும்’’ என்று கூறிவிட்டுச் சொற்பொழிவைத் தொடர்ந்து கேட்கத் தொடங்கினாள்.

பணிப்பெண் வந்து ஏதோ சொல்வதையும், அவளுக்குக் காத்யாயனி ஒரே வாக்கியத்தில் ஏதோ பதில் கூறிவிட்டுத் தொடர்ந்து சொற்பொழிவைக் கேட்பதையும் பார்த்த கொள்ளைக்காரனுக்கு, அவர்கள் என்னதான் பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்பதை அறியும் ஆவல் ஏற்பட்டது.

ஆகவே, காத்யாயனியின் அருகில் சென்று நின்றுகொண்டான். அடுத்த முறை பணிப்பெண் வேகமாக வந்து “அம்மா! உங்கள் வீட்டின் பொற்காசுகள்கூட கொள்ளை போய்க் கொண் டிருக்கின்றன’’ என்றாள் பதற்றத்துடன். 

“போனால் போகட்டும். அதைவிட முக்கியம் இந்தச் சொற்பொழிவைக் கேட்பது’’ என்றாள் காத்யாயனி.

‘அப்படி என்ன இந்தச் சொற்பொழிவில் இருக்கிறது’ என்று அறியும் நோக்கில், தானும் சொற்பொழிவில் கவனம் செலுத்தத் தொடங் கினான் கொள்ளையன். அதைக் கேட்கத் தொடங் கியதும் இறைவனைப் பற்றிய பேருண்மையை ஓரளவு அறிந்துகொண்டான்.

அதை முழுவதுமாக அறிந்துகொண்டிருந்த அந்தப் பெண்மணியின்மீது அவனுக்கு மட்டற்ற மரியாதை பொங்கியது. காத்யாயனியின் கால்களில் விழுந்தான்! 

தாமரை இலைத் தண்ணீராக இந்த உலகில் வாழ முடியுமா!

முயன்றால் முடியாதது உண்டா!

- நினைப்போம்...

-ஜி.எஸ்.எஸ்., ஓவியம்: ஸ்யாம்

புத்தரே!

டெசி என்றொரு ஜென் துறவி.  வழக்கமாக  ஜென் துறவிகள் மடாலயங்களில் தான்  வாழ்வார்கள். இவரோ சற்று  விநோதமாக ஒரு பாலத்தின் அடியில் சில  பிச்சைக்காரர்களுடன் வாழ்ந்து வந்தார்.

முதுமையின் காரணமாக துறவிக்குத் தள்ளாமை ஏற்பட்டது. எனவே, அவர் வாழ்வாதாரத்துக்காக வெளியே செல்ல அவசியம் இல்லாதபடி, நண்பர் ஒருவர் அவருக்கு உதவி செய்தார். அரிசியிலிருந்து புளிச்ச காடியைத் தயாரிக்கும் முறையைத் துறவிக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார்.

நினை அவனை! - 4

புளிச்ச காடி தயாரித்து விற்பதையே தொழிலாகச்  செய்துவந்தார் டெசி. ஒருமுறை,  பிச்சைக்காரர் ஒருவர் புத்தர் படம் ஒன்றைக் கொடுத்தார்.

டெசி, அந்தப்  புத்தரின் படத்தைத் தன் குடிசையின்  சுவரில்  மாட்டித் தொங்கவிட்டார்.  அதன்  பக்கத்தில்  இப்படி  எழுதினார் :

‘அமிதா புத்தரே! இந்த அறை மிகவும்  குறுகலாக உள்ளது. நீ இருக்கும் காலம் வரை இங்கு இருந்துகொள்ளலாம் என்று அனுமதிக்கிறேன். ஆனால், உமது  சொர்க்கத்தில் நான் பிறந்து வாழ உதவி  செய்யும்படிக் கேட்டுக்கொள்வேன் என்று  மட்டும் நினைத்துவிடாதே!'