Published:Updated:

ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஓவியம்: மாருதி

ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஓவியம்: மாருதி

Published:Updated:
ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

பெய்யெனப் பெய்யும் மழை!

ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

ஆதியும் அந்தமுமில்லாத பெருமைக்கு உரியவை வேதங்கள். அந்த வேதங்களில்தான் மனிதர்கள் எப்படி வாழவேண்டும், இறைவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டுள்ள சகல ஜீவராசிகளையும் எப்படியெல்லாம் போஷித்துக் காப்பாற்றவேண்டும் என்பவை குறித்த வழிகாட்டல்கள் விளக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. இன்றைக்கு அந்த வேதங்கள் சொல்லும் அறத்தின்படி மனிதர்களின் வாழ்க்கை அமைந்திருக்கிறதா என்று பார்த்தால், நமக்கு ஏமாற்றம்தான் ஏற்படுகிறது.

மனிதர்களிடம் சுயநலப் போக்கு மிகுந்து விட்டது. அதனால்தான் முன் எப்போதும் இல்லாத வகையில் தற்காலத்தில் உலகின் பல பகுதிகளில் புயல், மழை, வெள்ளம், கடும் வெப்பம், வறட்சி போன்ற இயற்கைப் பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன. சுயநலம் எப்போது இல்லாமல் போகிறதோ, எப்போது மனிதர்கள் மற்ற ஜீவராசிகளையும் நேசித்துக் காப்பாற்றுகிறார்களோ, அப்போதுதான் இயற்கை சமநிலைக்குத் திரும்பும். இயற்கைச் சீற்றங்களும் குறையும்.

இங்கே ஒன்றைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

இப்போது சென்னையிலும் தமிழகத்தின் பல பகுதிகளிலும் தண்ணீர் கிடைக்காமல் மக்கள் கஷ்டப்படுகின்றனர். மனிதர்கள் மட்டுமல்ல, அனைத்து ஜீவராசிகளுமே தண்ணீர் கிடைக்காமல் அவதிப்படுகின்றன. பசியைப் பொறுத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால், தாகத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ளவே முடியாது. 

மழையில்லாமல் வறட்சி தாண்டவமாடும் இந்த நிலை, சம்ஸ்கிருதத்தில் ‘அவகிரகம்’ என்று சொல்லப்படுகிறது. அதிகப்படியான மழைக்கு, ‘அதிவிருத்தி’ என்று சொல்லப்படுகிறது. அதேபோல், ‘அநாவிருத்தி’ என்றால் மழையில்லா மல் திண்டாடுவது. அவகிரகமும் அநாவிருத்தியும் ஒன்றுதான். சில இடங்களில் மழையில்லாமல் திண்டாடுகிறோம் என்றால், இன்னும் சில இடங்களில் அதிக மழையால் திண்டாடுகிறார்கள்!

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

இயற்கைச் சீற்றங்களும் பலவிதமான இடையூறுகளும் எப்படி ஏற்படுகின்றன, எங்கிருந்து தோன்றின என்று நமக்குத் தெரியாது.

அவை எப்போது ஏற்படும், எப்போது முடியும் என்பதும் தெரியாது. அவை காலத்துக்கும் தொடர்ந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன. இயற்கைச் சீற்றங்கள் ஏற்படுவதை யாராலும் தடுக்கவும் முடியாது. வந்தால் நம்மை எப்படிப் பாதுகாத்துக்கொள்ளமுடியும் என்று வேண்டுமானால் நாம் திட்டமிடலாமே தவிர, இயற்கைச் சீற்றங்களைத் தடுக்கமுடியாது.

நாம் வசிக்கக்கூடிய இந்த உலகம் இயங்குவதற்கு வெப்பம் மற்றும் தட்பம் இரண்டும் தேவை. வெப்பதட்ப நிலைகளின் காரணமாகத்தான் உலகத்தில் பல மாறுதல்கள் ஏற்படுகின்றன. பருவங்கள் மாறிமாறி வருகின்றனவே, அதற்கெல்லாம் அடிப்படை வெப்பமும் தட்பமும்தான்.  இப்போது வெப்பம் அதிகமாக இருக்கிறது. அதனால் எல்லோரும் கஷ்டப்படுகிறோம். மழையுமில்லாமல் தண்ணீரும் கிடைக்காமல் நாம் அவதிப்படும் இந்த நிலையிலிருந்து நாம் விடுபட முடியாதா என்று கேட்டால், முடியும் என்று சொல்லி, அதற்கு ஒரு தீர்வையும் சொல்கிறது ஆதியந்தமில்லாத வேதம். வேள்வி செய்வதுதான் அந்தத் தீர்வு.

வேள்வியைத் தேவர்களை முன்னிருத்திச் செய்கிறோம். தேவர்களைத் திருப்திப்படுத்தி விட்டால், அவர்கள் மழை பொழியவைத்து விடுவார்கள். இந்த வேள்விக்கு, ‘காரீர இஸ்ட்டி வேள்வி’ என்று பெயர். இந்த வேள்வியை நாம் செய்தால், அநாவிருத்தி அதாவது மழையில்லாமல் மனிதர்கள் உள்பட சகல ஜீவராசிகளும் தவிக்கிற நிலை மாறி, மழை பெய்து சௌக்கியம் உண்டாகும்.

தண்ணீரை உற்பத்தி செய்வதற்கும் தண்ணீர்தான் தேவை. விஞ்ஞான முறைப்படி தண்ணீரை உற்பத்தி செய்துவிட முடியாது. பூமியிலுள்ள கடல்நீர் சூரியவெப்பத்தினால் ஆவியாகி, மேகமாகத் திரண்டு அந்த மேகம் வர்ஷிக்கும் மழையின் மூலம்தான் தண்ணீர் கிடைக்கும்.

பௌத்தம், சார்வாகம், ஜைனம், அத்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம், துவைதம் இப்படியெல்லாம் தத்துவ ஆசார்யர்கள் தோன்றி நமக்கெல்லாம் உபதேசம் செய்வதற்கு முன்பாகவே, வேதங்களை அத்யயனம் செய்துகொண்டு வந்த பரம்பரை இருக்கவே செய்தது. அப்போதெல்லாம் நாம் வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருந்தோம். அப்போதெல்லாம் இயற்கைச் சீற்றங்களினால் ஏற்படக்கூடிய இடையூறுகளை விலக்கிக் கொள்ள வழி சொன்னது வேதம்தான்.

இதையெல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் சொல்லப்படும் விஷயங்களைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொண்டு, நம்மை நாமே ஏமாற்றிக்கொள்கிறோம். விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகள் இப்போது தோன்றியவை. இன்று ஒரு தத்துவத்தைக் கண்டுபிடித்துக் கூறினால், நாளை அதற்கு மாறான ஒரு தத்துவம் கண்டுபிடிக்கப்படும். இன்றிருப்பது நாளை இருக்காது. ஆனால், வேதங்களும் அவை சொல்லும் அறங்களும் சாசுவதமானவை.

மழை இல்லாத காலத்தில் வேள்வி செய்யச் சொல்கிறது வேதம். காற்று, நீருண்ட மேகத்தை இழுத்துக்கொண்டு போய் மலையில் மோதச் செய்து மழையாக வர்ஷிக்கிறது என்று மழைப் பொழிவைப் பற்றி விளக்குகிறது வேதம். மழையில்கூட பல வகைகள் உள்ளதாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆலங்கட்டி மழை, காதைப் பிளக்கும் இடி, கண்களைப் பறிக்கும் மின்னல் ஆகியவற்றுடன் பெய்யும் பெருமழை, இவையெதுவும் இல்லாமலே ‘சோ’வென்று கொட்டும் அடைமழை என்று பல வகைகளில் மழை பொழிகிறது. அந்த மழை பூமியை மட்டும் நனைக்கவில்லை. நிலத்தடி நீரையும் உயர்த்தி, தாவரங்கள் வளரவும் துணை செய்கிறது. மேலும் இனி வரும் காலத்தில் இதுபோன்ற அநாவிருத்தி ஏற்பட்டால், நமக்கு உதவப்போவதும் அந்த நிலத்தடி நீர்தான். இப்படி நமக்குப் பயன் தரும் மழையை வரவழைப்பதே காரீர இஸ்ட்டி யாகம்.

யாகம் செய்பவர்கள் நிறையபேர் இருக்கிறார் கள். வேதம் படித்தவர்கள் ஒன்றும் அற்றுப்போய் விடவில்லை. வேதம் படித்து, இந்தக் காரீர இஸ்ட்டி மந்திரங்களைச் சொல்லிக்கொடுப்பவர்கள் நிறையபேர் இருக்கிறார்கள்.

இங்கே நான் ஒன்றைச் சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்தக் காரீர இஸ்ட்டி மந்திரங்கள் தெரிந்தவர்கள் இருக்கிறார்களே, அவர்களும் இந்த ஊரில்தானே பிறந்திருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும் ஒரு பொறுப்பு இருக்கிறதே. தர்மத்தை அனுஷ்டிக்கச் சொல்லித்தரும் ஆசார்யர்கள் அல்லவா அவர்கள். இப்படி ஒரு கஷ்டமான சூழ்நிலை ஏற்பட்டுள்ளது என்று தெரிந்ததும், அந்தக் கஷ்டத்தை நிவர்த்தி செய்யவேண்டிய காரியத்தில் அவர்கள் உடனே ஈடுபடவேண்டுமே. அதுதான் அவர்களுக்குத் தகுதி. தாயாரும் தாய்நாடும் சொர்க்கத்தைவிட உயர்ந்தது என்பதை உணர்ந்து, அவர்களே இந்தக் காரீர இஸ்ட்டி யாகத்தை முன்னின்று நடத்த வேண்டும். யாரும் வேண்டிக்கொள்ளாமலே அவர்களே முன்வந்து செய்ய வேண்டும்.  அப்படி அவர்கள் முன்வராத நிலையில், அவர்களை உரிய முறைப்படி வரவழைத்து இந்த யாகத்தைச் செய்தால், மழை பொழியச் செய்யலாமே.

பல வருடங்களாகவே நாம் வருண ஜபம் என்று ஒரு ஜபத்தைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருக் கிறோம். வருணஜபம் செய்வதற்கும் ஒரு தகுதி வேண்டுமே. கடனே என்று மந்திரத்தைச் சொல்லக்கூடாது. முறையாக ஜபிக்கவேண்டும். ஈடுபாட்டுடன் சொல்லவேண்டும். இந்த லோகம் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று சங்கல்பம் செய்துகொண்டு ஜபிக்கவேண்டும். சுயநலமில்லாத ரிஷிகளின் நிலையிலிருந்து ஜபிக்க வேண்டும். பணம் கிடைக்கும் என்ற நினைப்பில் ஜபிக்கக்கூடாது. இது லோகோபகாரமான விஷயம்.

தற்போது, மிக நெருக்கடியான நிலையில் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். வருணஜபம் செய்துவிட்டு மழை வருமா வராதா என்று ஏங்கிப் பார்க்கும் நிலையில் நாம் இல்லை. நமக்கு உடனே மழை தேவை. எனவே, நாம் இந்தக் காரீர இஸ்ட்டி யாகம் செய்வதுதான் உரிய உபாயம். இந்த யாகத்தைச் செய்தால் மழை பெய்யும். காரீர இஸ்ட்டி யாகம் செய்துவிட்டு மழை வருகிறதா என்று பார்க்கக்கூடாது. மழை வரும்வரை யாகம் செய்யவேண்டும். நோய் தீரும்வரை நாம் மருந்து எடுத்துக்கொள்வதைப்போல் மழை வரும்வரை யாகம் நடத்தவேண்டும்.

நமக்கு அக்டோபர் மாதம்தான் மழைக்காலம். அதுவரை நம்மால் பொறுத்துக்கொண்டிருக்க முடியாது. எனவே, நாமெல்லாம் சேர்ந்து, இந்த யாகத்தை நடத்தித் தரக்கூடிய தகுதியுள்ளவர்களை வரவழைத்து உடனே யாகம் செய்யவேண்டும். இதுதான் நாம் தண்ணீர்க் கஷ்டத்திலிருந்து விடுபட ஒரே வழி.

‘இதுபோல் கஷ்டம் வருகிறதே. இதை வருவதற்கு முன்பே தடுத்துவிட முடியாதா’ என்று ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார். வரும் முன் காப்போம் என்றால்,  இத்தகைய  இயற்கைச் சீற்றங்கள் எப்போது, எங்கிருந்து, எப்படி வரும் என்பதே நமக்குத் தெரியாதே. பிறகெப்படி வரும் முன் காப்பது.  இயற்கைச் சீற்றங்கள் வந்த பிறகுதானே நாம் தெரிந்துகொள்கிறோம். எனவே, வரும் முன் காப்போம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.

சரி, இதுபோன்ற இயற்கைச் சீற்றங்கள் எதனால் ஏற்படுகின்றன? அது ஒரு சக்கரச் சுழற்சி. அதுபற்றி தொடர்ந்து பார்ப்போம்.

- தொடரும்...

-மகாமகோபாத்யாய சேஷாத்ரிநாத சாஸ்திரிகள்

சொன்னபடி  கேளு !

ஜென் துறவி பங்கியின் பிரசங்கத்தைக் கேட்க,  மாற்றுக் கருத்து கொண்ட வேற்று மதத்து  மாணவர்களும் வருவார்கள்.

அப்போது அவர் சுலோகங்களையோ,  மேதாவித்தனமான கருத்துக்களையோ கூறுவது  கிடையாது. உபதேசங்களைவிட அவரின்  அன்பான  உரையாடலே  பலருக்கு  மகிழ்ச்சியைக்  கொடுத்தது.

ஆதியும் அந்தமும் - 5 - மறை சொல்லும் மகிமைகள்

நிச்செரியன்  என்ற  தத்துவ  ஞானி  அப்போது  பிரபலமாகியிருந்தார். அவரின் மாணவர்கள் பலரும் பங்கியின் ஜென் தத்துவங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு, பங்கியிடமே தங்கிவிட்டனர்.

இந்த நிலையில், ஆணவக்காரரான  நிச்செரியன், பங்கியிடம் விவாதம் புரிவதற்காக அவரது  இருப்பிடத்துக்கு  வந்தார்.

“ஓய், ஜென் ஆசிரியரே! உங்களுக்கு  யாராவது  மரியாதை செய்தால், நீங்கள் பணிவீர்கள்.  அல்லவா. என்னைப் போன்றவர்கள் உம்மை  மதிப்பதில்லை. என்னைப்  பணியவைக்க உம்மால்  முடியுமா'' என்று கேட்டார் நிச்செரியன்.

“என் அருகில் வாரும். அது எப்படி என்று  விளக்குகிறேன்'' என்றார் பங்கி.

நிச்செரியன் சாமியார் கம்பீரமாக, மற்ற  மாணவர்களை  விலக்கிக் கொண்டு, பங்கியின்  முன் வந்து நின்றார்.

“எனது இடது பக்கம் வாருங்கள்'' என்றார்  பங்கி.

நிச்செரியன் சாமியாரும் அவ்வாறே செய்தார்.

“வேண்டாம்... சற்று வலது பக்கம் வந்தால்  நன்றாக இருக்கும், நல்லபடியாகப் பேசலாம்'' என்றார் பங்கி.

அதைக் கேட்ட நிச்செரியன் சாமியாரும் பங்கியின் வலது பக்கம் வந்து நின்றார்.

இப்போது பங்கி சொன்னார்:

“பரவாயில்லை  நான்  சொன்னபடியெல்லாம்,  கேட்டு நடப்பதால், நீர் ஒரு கெளரவமான மனிதர்  என்று நினைக்கிறேன். இப்போது நீர் என் அருகில்  அமர்ந்து  நடப்பவற்றைக்  கவனியும்!''