Published:Updated:

மன உறுதிக்கு எடுத்துக்காட்டாய் திகழும் இந்தியப் பெண்கள்!

கண்ணன் கோபாலன்
மன உறுதிக்கு எடுத்துக்காட்டாய் திகழும் இந்தியப் பெண்கள்!
மன உறுதிக்கு எடுத்துக்காட்டாய் திகழும் இந்தியப் பெண்கள்!

உலகத்திலேயே நாம்தான் நம்முடைய நாட்டை தாய்நாடு என்று போற்றுகிறோம். பெண்களை நாம் தாயாக மட்டுமல்ல, தாயின் வடிவில் தெய்வமாகவும் பார்க்கிறோம். 

பெண்களைத் தெய்வமாகப் போற்றும் நம் தேசத்தின் மகத்தான காவியங்கள் ராமாயணமும் மகாபாரதமும். இந்தியாவின் லட்சியப் பெண்மணிகள் சீதையும் சாவித்திரியும்! சீதை பொறுமையின் சிகரம் என்றால், மன உறுதியின் மறுபெயர் சாவித்திரி.

இந்த இரண்டு இதிகாசப் பெண்களின் பெருமைகளை முதன்முதலில் உலகறியச் செய்த பெருமை சுவாமி விவேகானந்தருக்கே உரியது.
''எங்கள் தேசத்தில் ஆன்மிகப் பெரியோர்கள் பெண்களை வாழ்த்தும்போது, 'நீ சீதையைப் போல் திகழ்வாயாக' என்றுதான் வாழ்த்துவார்கள். பெண்குழந்தைகளை வாழ்த்தினாலும்கூட சீதையைப் போல் திகழவேண்டும் என்றுதான் வாழ்த்துவார்கள். அந்த அளவுக்கு இந்தியப் பெண்களின் லட்சியப் பெண்மணியாகத் திகழ்பவள் சீதை'' என்று சுவாமி விவேகானந்தர் சீதையின் பெருமையை அந்நியரும் அறியும்படிச் செய்தார்.

அப்படி என்ன தனிச் சிறப்பு சீதைக்கு?

தனக்கு அடுக்கடுக்கான துன்பங்கள் ஏற்பட்டபோதுகூட கொஞ்சமும் பொறுமை இழக்காமல் இருந்தாளே, அதுதான் சீதையின் தனிச் சிறப்பு.
அவள் பட்ட துன்பங்கள்தான் எத்தனை எத்தனை?

தந்தையின் வாக்கை நிறைவேற்றுவதற்காக, தனக்கு உரிய அரசபதவியைத் துறந்து, ராமன் வனவாசம் சென்றபோது, 'ராமன் இருக்கும் இடம்தான் தனக்கு அயோத்தி' என்று நினைத்து ராமனைப் பின் தொடர்ந்து சீதை வனத்துக்குச் சென்றபோதே அவளைத் துன்பமும் துரத்தத் தொடங்கியது. வனத்தில் ராமனுடன் இருந்த காலத்தில், தனக்கு ஏற்பட்ட அத்தனை கஷ்டங்களையும் அவள் பொறுமையுடன் ஏற்றுக்கொண்டாள். ஒரு நொடிப்பொழுதுகூட அவள் ராமன் பேரில் கோபம் கொள்ளவில்லை. தனக்கு விதிக்கப்பட்ட விதியையும் நொந்துகொள்ளவில்லை. 

ராவணனால் கடத்தப்பட்டு அசோகவனத்தில் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்த காலத்திலும்கூட, அவள் ராமனிடம் கோபம் கொள்ளவில்லை.
ராவணனை வெற்றி கொண்டு, சீதையை மீட்டுக்கொண்டு வந்த ராமன், யாரோ ஒரு குடிமகன் சொன்னான் என்பதற்காக, சீதையை வனத்துக்கு அனுப்பினானே அப்போதுகூட சீதை கோபம் கொள்ளவில்லை.

முதல் வனவாசம் சீதை தானாக விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டது. இரண்டாவது வனவாசமோ அவள்மீது திணிக்கப்பட்டது. தன்மீது திணிக்கப்பட்ட வனவாசத்தைக்கூட பொறுமையுடன் சகித்துக்கொண்டாள் சீதை. தன் கற்புத் திறனை சோதிக்க அக்னி பிரவேசம் செய்யச் சொன்னபோதுகூட பொறுமையை இழக்கவில்லை சீதை!

சீதை பொறுமையில் மட்டுமல்ல, அன்பிலும் இரக்கத்திலும்கூட  உயர்ந்து நிற்கிறாள். அவளுடைய அன்பையும் இரக்கத்தையும் உணர்த்தும் ஒரு நிகழ்ச்சி-,

'ராவணனால் கடத்தப்பட்டு அசோகவனத்தில் சிறை வைக்கப்பட்ட சீதையை ராமன் வேண்டுமானால் மனைவியாக ஏற்கலாம். ஆனால், தன்னால் மகாராணியாக ஏற்கமுடியாது' என்று ஒரு குடிமகன் சொன்னான் என்பதற்காக, சீதையை மறுபடியும் காட்டுக்கு அனுப்பத் துணிந்தான் ராமன்.

கணவன் சொல்லே வேத வாக்கியம் என்று சீதை போற்றி வாழ்ந்ததால், ராமன் இட்ட கட்டளைப்படி நடக்கச் சித்தமானாள். சீதையை மறுபடியும் காட்டில் கொண்டு சென்று விடும் பொறுப்பு லட்சுமணனுக்கு.

தேரில் சீதையை ஏற்றிக்கொண்டு லட்சுமணன் காட்டுக்குச் செல்கிறான். போகும் வழியில் சீதை லட்சுமணனைப் பார்த்துக் கேட்கிறாள்:

''லட்சுமணா, வனத்தில் இருந்து திரும்பியதும் நீ ஊர்மிளையை சென்று பார்த்தாயா?''

''அவளை நான் ஏன் பார்க்கவேண்டும்? நான் அண்ணனுடனும் தங்களுடனும் வனத்துக்கு வந்தபோது தன்னை நன்றாக அலங்கரித்துக்கொண்டு எனக்கு முன்னால் நின்றவள் அவள். இரக்கமற்ற அவளை நான் இனியும் பார்க்க விரும்பவில்லை'' என்றான் லட்சுமணன்.

''லட்சுமணா,  நீ தவறு செய்துவிட்டாய். நாம் வனத்துக்குச் சென்றபோது நமக்கு முன்னால் ஊர்மிளை அலங்கரித்துக்கொண்டு நின்றதாகச் சொல்கிறாய். அதற்குக் காரணமும் இருக்கிறது. எங்கே அவள் அழுது புலம்பினால், எங்களுடன் வனத்துக்கு வரவேண்டும் என்று நினைத்த உன்னுடைய எண்ணம் மாறிவிடுமோ என்று அவள் அச்சப்பட்டாள், அவள்மீது உனக்கு வெறுப்பு ஏற்படவேண்டும் என்பதற்காகத்தான்,   தன்னை நன்றாக அலங்கரித்துக்கொண்டு உனக்கு முன் தோன்றினாள். அவள் நினைத்தபடியே உனக்கு அவள்மீது வெறுப்பு ஏற்பட்டுவிட்டது. ஆனால், அதற்கு முன்பும், பின்பும் அவள் பட்ட கஷ்டங்களை நான் அறிவேன். உன்னுடைய அண்ணன் தனக்கு உரிய அரச தர்மத்தை மீறக்கூடாது என்பதற்காக என்னை காட்டுக்கு அனுப்பியதைக்கூட நான் பொறுத்துக்கொள்வேன். ஆனால், ஒரு பாவமும் அறியாதவள் ஊர்மிளை. எங்களை நீ நன்றாக கவனித்துக்கொள்ளவேண்டும் என்பதற்காகத்தான் அவள் அப்படி தன்னை அலங்கரித்துக்கொண்டு, அவள்மீது உனக்கு வெறுப்பு ஏற்படும்படி நடந்துகொண்டாள். இனியாவது ஊர்மிளையைப் புரிந்துகொள். அவள் என்னை விடவும் பலமடங்கு உயர்ந்தவள்'' என்றாள்.

இதுதான் சீதை! 

அடுத்து சாவித்திரி -,

இவளின் மன உறுதியை மகாபாரதத்தில் பார்க்கலாம்.

சத்தியவானை கணவனாக அடைய விரும்பிவிட்டாள் சாவித்திரி. சத்தியவானுக்கு இன்னும் ஓர் ஆண்டுதான் ஆயுள் என்று தெரிய வந்தும்கூட, சாவித்திரி அவனையே மணந்துகொள்கிறாள். ஓர் ஆண்டு முடிந்ததும், காட்டில் இருந்த சத்தியவானின் உயிரைக் கவர யமன் வருகிறான். தன் மடியில் தலை வைத்துப் படுத்திருந்த கணவனின் உயிரைக் காலன் கவர்ந்து செல்வது கற்பரசியின் கண்களுக்குத் தெரிகிறது. தன் கணவனின் உடலைக் கீழே கிடத்திவிட்டு, காலனைப் பின் தொடர்கிறாள் சாவித்திரி. 
தன்னைப் பின் தொடர்ந்து வரும் சாவித்திரியிடம், ''பெண்ணே! உன் கற்புத் திறம் என்னைப் பெரிதும் மகிழ்விக்கிறது. அதனால்தான் நான் உன் கண்களுக்குத் தென்படுகிறேன். நீ என்னைப் பின் தொடர்ந்து வராதே. கவர்ந்த உயிரைத் திரும்பத் தருவது இயலாது. உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன். என்ன வரம் வேண்டும்?''

''என் கணவரின் தந்தையும் தாயும் கண் பார்வை பெறவேண்டும்'' என்று வரம் கேட்டாள். யமனும் அப்படியே வரம் கொடுத்தான்.
வரத்தைப் பெற்றுக்கொண்ட சாவித்திரி மீண்டும் யமனைப் பின் தொடர்ந்தாள்.

''பெண்ணே, நீ கேட்ட வரத்தைத்தான் தந்துவிட்டேனே. இன்னும் ஏன் என்னைப் பின் தொடர்ந்து வருகிறாய்?''

''ஒரு பெண்ணின் ஆன்மா அவளுடைய கணவன்தான் என்பது தங்களுக்குத் தெரியாதா? எனவே என் ஆன்மா செல்லும் இடத்துக்கு நானும் வருகிறேன்''

''முடியாது சாவித்திரி, உன்னால் என்னைத் தொடர்ந்து வரமுடியாது. உன்னுடைய உறுதிக்காக இன்னும் ஒரு வரத்தை நான் தருகிறேன். வேண்டும் வரத்தைக் கேள்''

''என் மாமனார் இழந்த அரசைத் திரும்பப் பெறவேண்டும்''

சாவித்திரி கேட்ட வரத்தை யமன் கொடுத்த பிறகும்கூட, அவள் யமனைத் தொடர்ந்து செல்கிறாள். 


சலித்துப்போன யமன், ''நீ கேட்டபடியே உனக்கு வரம் தந்த பிறகும் என்னைத் தொடர்ந்து வருகிறாயே. இது உனக்கே நியாயமாகப் படுகிறதா?'' என்று கேட்டான்.

''என்ன செய்வது? என்னதான் நீங்கள் வரம் தந்துவிட்டாலும், என்னால் என்னுடைய ஆன்மாவை விட்டுச் செல்லமுடியவில்லையே''

''சரி, இறுதியாகவும் உறுதியாகவும் சொல்கிறேன். இன்னும் ஒரு வரத்தை நான் தருகிறேன். பெற்றுக்கொண்டு நீ திரும்பிச் சென்றுவிடு'' 

''நீங்கள் என்னிடம் கொண்டிருக்கும் கருணையைக் கண்டு நான் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். நான் இப்போது தங்களிடம் கேட்கும் வரம் இதுதான்'' என்று சற்றே நிறுத்திய சாவித்திரி, '' எனக்கும் சத்தியவானுக்கும் பிறக்கும் பிள்ளைதான் என் மாமனாருக்குப் பிறகு நாட்டை ஆளவேண்டும்'' என்று கேட்கிறாள்.

திகைத்துப்போன யமன் வேறு வழியின்றி சத்தியவானின் உயிரைத் திரும்பத் தருகிறான்.

இதுதான் சாவித்திரியின் மன  உறுதி. எதிரில் நிற்பவன் காலனே ஆனாலும், கலங்காமல் துணிந்து பேசி காரியத்தை சாதித்துக்கொண்டாள்.
சீதையின் பொறுமையும், சாவித்திரியின் மன உறுதியும் ஒருசேர பெற்றிருப்பவர்கள்தான் பெண்கள். பெண்களைப் போற்றும்போதுதான் நம் குலம் தழைத்துச் சிறக்கும். புரிந்து செயல்படுவோம்; பெண் கொடுமை இல்லாத புது உலகம் காண்போம்.

- எஸ்.கண்ணன்கோபாலன்