Published:Updated:

கண்ணதாசனின் அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்!

கண்ணதாசனின் அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்!

மீண்டும் உங்களுக்காக...
அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்!
 

காலத்தால் அழியாத ஆன்மிக காவியம்...

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz

- கவியரசு கண்ணதாசன்

சமதர்மம்

(தொடர்ச்சி)

கண்ணதாசனின் அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்!

‘இ து யாரோ ஒரு துறவியின் பேச்சு!’ என்று அப்போது படிக்காமல் இருந்தவர்கள், இப்போது படியுங்கள்.

காஞ்சி ஆசார்ய ஸ்வாமிகள் சொல்கிறார்:

'ஸாயா தோயம் வஸநம் அஸநம்'

ஸாயா என்றால் நிழல்; தோயம் என்பது ஜலம்; வஸநம் என்பது உடுத்திக் கொள்கிற வஸ்திரம்; அஸநம் என்றால் ஆகாரம்.

மனுஷர்களுடைய மானம், உயிர் - இரண்டையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள, இந்த நான்கும் மிகவும் அவசியமானவை. நிழல் கொடுப்பது இந்த பூமிதான். பூமியிலிருந்து மண், கல், சுண்ணாம்பு எல்லாவற்றையும் பெற்றுக் கொண்டு வீடு கட்டிக் கொள்கிறோம். பூமியிலிருந்து ஜலம் வருகிறது. ஆகாரம், பூமியிலிருந்துதான் கிடைக்கிறது. வஸ்திரமும் பூமியிலிருந்து வரும்படியான பருத்தியினால்தான் கிடைக்கிறது. முடிந்த முடிவில், நாம் 'பூமி'யில்தான் மறைந்து போகிறோம். நமக்குத் தேவையானவற்றை எல்லாம் பூமிதான் கொடுக்கிறது. என்றாலும், 'பூமி'யில் இருந்து கிடைக்கும்படியான பொருள்களில், நமக்கு மிகவும் குறைச்சலாக எவ்வளவு வேண்டுமோ அவ்வளவுதான் உபயோகப் படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். மானத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஆடை கட்டிக்கொள்ள வேண்டும். நமக்கு ஒரு வருஷத்திற்குக் குறைந்தது எவ்வளவு ஆடை வேண்டுமோ, அவ்வளவுதான் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இந்த விஷயத்தில்தான் நாம் கவனம் செலுத்துவதில்லை.

கண்ணதாசனின் அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்!

ஆடை எதற்கு? மானத்தைக் காத்துக் கொள்வதற்காக. அதற்கு நல்ல கெட்டித் துணியாக, பருத்தி ஆடையாக இருந்தால் போதும். பகட்டாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக மிக விலை உயர்ந்த ஆடைகளை அணிந்து கொண்டால்- பட்டுத் துணிகளை அணிந்து கொண்டால், மற்றவர்கள் கௌரவமாக நினைப்பார்கள் என்று தப்பாக எண்ணிக் கொண்டு, அவ்வாறு செய்கிறோம். அதனால், மானத்தையும் மறைப்பதாக நினைக்க முடியாது. 'பாருடா எவ்வளவு இறுமாப்பு!' என்றுதான் பார்க்கிறவர்களுக்குத் தோன்றும். இந்த விஷயத்தில் குடும்பம் செலவழிக்கிற பணத்தைக் கணக்கெடுத்தால், அந்தக் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களுக்கு மானத்தைக் காத்துக் கொள்ளத் தேவைப்படும் துணி போக, பாக்கியை வைத்துக் கொண்டு, ஐந்து குடும்பங்களுக்கு வேண்டிய துணியைக்கூட சப்ளை பண்ணலாம்.

இரண்டாவது, பட்டுப் புடவை என்று வாங்குகிறார்களே தவிர, அதனால் பாவம் நிறைய வருகிறது. பட்டுப் புடவை- பட்டு வேஷ்டி இவற்றால் எத்தனை ஜீவன்களுக்கு ஹிம்சை ஏற்படுகிறது? செலவு அதில் அபாரமாக ஆகிறது. ‘அஹிம்சை... அஹிம்சை’ என்று சொல்லிக் கொண்டு மாமிசமே சாப்பிடுவது இல்லை என்று நாம் சொல்லிக் கொள்கிறோம். ஆனால், கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்த்தால், நமக்கு இந்தப் பட்டுப் புடவை, பட்டு வேஷ்டி இவற்றினால் வருகிற பாவம் மாமிசம் சாப்பிடு கிறவர்களுக்குக்கூட வராது! ஓர் ஆடோ, இரண்டு ஆடோ... அங்கே உயிரை இழக்கின்றன என்றால், இங்கே கணக்கு வழக்கு இல்லாத ஜீவன்களுக்கு ஹிம்சை ஏற்பட்டு வருகிறது. கூடிய வரைக்கும் நாம் உடுத்திக்கொள்கிற வஸ்திரம், ஹிம்சை இல்லாத வஸ்திரமாக இருக்க வேண்டும். கெட்டியான வஸ்திரமாகவும் சாதாரண ஜனங்கள் எல்லாம் உடுத்திக் கொள்ளும்படியானதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

மக்களுடைய வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்பதற்காக, அரசாங்கத்தார் அநேகத் திட்டங்களைப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நாட்டிலும் தரித்திரம் நாளுக்கு நாள் பெருகிக் கொண்டிருக்கிறது. வாழ்க்கைத் தரம் உயர்வது என்றால், ஒருவன் இரண்டு வேளை காபி சாப்பிடுவது, நான்கு வேளையாக வேண்டும்; இரண்டு வேஷ்டி வைத்துக் கொண்டிருப்பவன் இருபது வேஷ்டி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற அபிப்பிராயம் வளர்ந்தால், அது பெரிய தப்பு. வாழ்க்கைத் தரம் உயர்வது என்று சொல்லிக் கொண்டு வாழ்க்கைத் தேவைகளை நாளுக்கு நாள் மனுஷர்கள் அதிகமாக்கிக் கொண்டே போனால், நாட்டில் தரித்திரம்தான் மிஞ்சும்.

மனுஷர்களுக்கு மானம், உயிர் இரண்டையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள மிக மிக அத்தியாவசியம் ஆனவை எவையோ, அவை நாட்டில் உள்ள அத்தனை ஜனங்களுக்கும் கிடைக்க வேண்டும். அதற்குத்தான் திட்டம்- ஒழுங்கு எல்லாம் வேண்டும். அப்படி வாழ வேண்டுமானால், வசதி உள்ள வர்கள்கூட, நாட்டில் இருக்கும் படியான பரம ஏழை எப்படி வசிக்கிறானோ, அப்படி வசிக்கப் பிரயத்தனம் பண்ண வேண்டும். சௌகரியம் இருக்கிறவர்களும்கூடத் தங்களிடம் பணம் இருக்கிறது என்று தேவைக்குமேல் அதிகமான வசதிகளைப் பெருக்கிக் கொள்ள முடியாமல் இருக்க வேண்டும்.

வசதி இருக்கிறது என்று இவர்கள் பண்ணுகிற காரியங்கள் எல்லாம், அபரிக்ரகம் என்பதற்கு விரோதம்தான். இந்த தோஷம் வந்துவிட்டால், ஈசுவர அனுக்கிரகம் கிடையாது. மனுஷ்ய ஜன்மம், பிரயோஜனம் உள்ளதாக ஆக வேண்டுமானால், நமக்கு எவ்வளவு தேவையோ அதற்கு மேல் ஓர் இம்மிகூட விரும்பக் கூடாது. வசதி இருக்கிறது என்றால், அதைக் கொண்டு கஷ்டப்படுகிற இதர குடும்பங்களுக்கு \ அந்தக் குறைச்சலான வசதியைக் கூடப் பெற முடியாதவர்களுக்கு உதவி செய்வதுதான் புண்ணியம். இதுதான் அவனுக்கு மோட்சத்தை அளிக்கும்.

இது தெரியாமல், வசதி இருக்கிறவர்கள் தேவைக்கு மேல் பட்டுப் புடவை, பட்டு வேஷ்டி என்கிற தோஷத்தை அதிகமாக இப்போது பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறது ஒரு பக்கம்... அந்தச் சமயம் இவர்களைப் பார்த்து வசதி இல்லாதவர்களும்கூட கடன் வாங்கியாவது அவற்றை வாங்க வேண்டும் என்று கடனாளியாகி அநேக உபத்திரவங்களுக்கு உள்ளாகி வருகிறார்கள்.

பட்டுப் புடவையைப் போலத்தான் வைர ஆபரணங்களில் உள்ள ஆசை. இதில் போடுகிற பணம் வீண். 'கந்யாம் கநக ஸம்பந்தாம்' என்று பெண்ணைக் கொடுக்கும்போது ஸ்வர்ணம் கொடுப்பது என்கிற வழக்கம் இருந்திருக்கிறது. தங்கத்தில் போடுகிற பணமாவது பிரயோஜனப்படுகிறது. வைரத்தில் பிரயோஜனம் இல்லை; உபத்திரவம் இருக்கிறது.

ஐம்பது வருஷங்களுக்கு முன்னால் எல்லாம் யாரும் காபி சாப்பிட்டது இல்லை. குடிசையில்தான் இருந்தார்கள். காதில் பனை ஓலைதான் போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். கேழ்வரகுக் கூழோ, கஞ்சியோதான் சாப்பிட்டார்கள். ஏழைகளோ, பணக்காரர்களோ எல்லோரும் ஒரே மாதிரியாகத்தான் இருந்தார்கள். நாம், ‘பட்டுத் துணி உடுப்பது இல்லை. காப்பி குடிப்பது இல்லை!’ என்று சங்கல்பம் செய்து கொண்டு விட்டால், இப்போது ஒரு குடும்பத்துக்குச் செலவாகிறதைக் கொண்டு, ஐந்து குடும்பங்கள் வாழ முடியும். தேவையை எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு அதிகப்படுத்திக் கொள்கிறோமோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு சாந்தி ஏற்படாது. சௌக்கியம் ஏற்படாது. தரித்திரம், துக்கம் எல்லாந்தான் உண்டாகும்.

பட்டுப் புடவையில் காசு போடவில்லை என்றால், காபிக் கொட்டையில் காசு போடவில்லை என்றால், எல்லாக் குடும்பங்களும் முன்னுக்கு வந்துவிடும். குடும்ப சௌகரியத்திற்காக மட்டும் சொல்லவில்லை. பட்டுப் புடவையினால் வருகிற பாவங்கள் நமக்கு இல்லை என்றால், மோட்சத்திற்குச் சிரமங்களே இல்லாமல் போகும். அஷ்டாங்க யோகத்தின் முதல் அங்கமே அஹிம்சை, அபரிக்ரகம் \ இவை எல்லாம்தான்.

ஒரு பிராணிக்குக் கூட நம்மால் ஹிம்சை உண்டாகக் கூடாது. நம்முடைய தேவைக்கு மேல் ஒரு துரும்பைக்கூட, ‘வசதி இருக்கிறது. பணம் இருக்கிறது’ என்பதற்காக வாங்கிக் கொள்ளக் கூடாது. பணம் இருக்கிறது என்றால், இன்னும் சில குடும்பங்களுக்கு உதவி செய்யலாம். இப்படிச் செய்தால்தான்- செய்வதற்குப் பிரயத்தனமாவது செய் தால்தான் சீக்கிரத்திலே பிரம்ம சாட்சாத்காரத் தைப் பெற முடியும். அஷ்டாங்க யோகத்தின் முதல் படியே இதுதான்! முதல் படியை மிதிக்கா மல் மேல்படிக்குப் போக முடியாது என்பதற்காக இதைச் சொன்னேன்.

குட்டி தேவதைகள்

கண்ணதாசனின் அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்!

ந்து மதத்தின் பேரால் தமிழகத்தின் பட்டி தொட்டிகளில் எல்லாம் ஏராளமான சிறு தேவதைக் கோவில்கள் இருக்கின்றன.

இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களிலும் இத்தகைய கோவில்கள் இருந்தாலும் தமிழகத்தில் உள்ளது போல் எல்லாக் கிராமங்களிலும் இருக்கவில்லை.

ரோமானிய நாகரிகத்திலும் ஒரு காலத்தில் இத்தகைய சிறு தேவதை நம்பிக்கை இருந்தது. மழை தேவதை, காதல் தேவதை என்று பல தேவதைகள் வணங்கப்பட்டன.

அந்தக் காலத்தில் கிறிஸ்தவர்கள் இடையேயும் இந்த நம்பிக்கை இருந்ததாகத் தெரிகிறது.

கிரேக்க நாகரிகத்தில் இத்தகைய தேவதைகள் வணக்கம் பெருமளவில் இருந்தது. ஆனால், அவை அனைத்தும் மூல தெய்வத்தின் கிளைகளாகவும் தூதுவர்களாகவும் வருணிக்கப்பட்டிருந்தன.

'ஊருக்கொரு தேவதை' என்ற நிலையில், இந்து சமயத்தைத் தவிர, வேறு எந்தச் சமயமும் சிறுதேவதை நம்பிக்கை கொண்டதில்லை. இந்தச் சிறு தேவதைகள் எப்படித் தோன்றின?

இவையெல்லாம் மூடநம்பிக்கையில் எழுந்தவை அல்ல.

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்

தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்

என்றபடி ஆங்காங்கு வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த பலர், தேவதைகளாகக் கருதப்பட்டனர்.

முத்தன், முனியன், காடன், மதுரைவீரன் என்பன போன்ற ஆண் தெய்வங்களும்; ஆலையம்மன், எல்லையம்மன், படவேட்டம்மன் போன்ற பெண் தேவதைகளும் ஏதோ ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்து மடிந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

'கற்பரசி கண்ணகிக்கு, சேரன் செங்குட்டுவன் கோவில் கட்டினான்' என்ற செய்தி யிலிருந்தே, கற்புடைய பெண்களுக்கு அந்தக் கற்பினால் ஊராரிடையே யும், தன் சுற்றத்திடை யேயும் பெருமை பெற்ற பெண்களுக்குக் கோவில் எழுப்புவது, இந்துக்களின் வழக்கமாக இருந்திருக்கிறது என்பதை அறிய முடியும்.