Published:Updated:

எல்லை சாமிகள்!

எல்லை சாமிகள்!

 

 

மண் மணக்கும் தொடர்

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
எல்லை சாமிகள்! - 31
 

- குள.சண்முகசுந்தரம்

பள்ள கருப்பு

எல்லை சாமிகள்!
எல்லை சாமிகள்!

 துரை மாவட்டம் உசிலம்பட்டிக்குத் தெற்கே சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது வகுரணி கிராமம்.

முன்னொரு காலத்தில் வகுரணியைச் சேர்ந்த இருவர் வயலுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்ச மடை திறக்கப் போனார்கள். வழியில் ஒரு சங்கம் (செடி வகை) புதருக்குள் இருந்து சிறுமி ஒருத்தியின் அழுகுரல் கேட்டது. திகைப்பு அடைந்த அவர்கள், ‘‘பத்தைய (செடி-கொடிகள் அடர்ந்திருக்கும் இடத்தை பத்தை என்பார்கள்) விட்டு வெளியே வாம்மா!’’ என்று அவளிடம் கூறினார்கள்.

‘‘உடுத்திக்க ஏதாச்சும் குடுத்தீங்கன்னா நான் வெளியே வருவேன்!’’ என்று பிடிவாதம் பிடித்தாள். உடனே அவர்களில் ஒருவர், தனது மேல் உடலில் போர்த்தியிருந்த ஒரு துணியை எடுத்துப் புதருக்குள் வீசினார். அதை உடலில் சுற்றிக் கொண்டு வெளியே வந்தாள் அந்த மூன்று வயதுச் சிறுமி.

அவள் கண்ணீரைத் துடைத்த இருவரும், ‘‘நீ யாரும்மா?’’ என்று விசாரித்தனர். ‘‘நானும் எங்க அண்ணனும் வடக்கே ஓரிடத்தில் தெய்வமாக இருந்தோம். அங்கு இருக்க எங்களுக்குப் பிடிக்காததால் கிளம்பி வந்து விட்டோம்!’’ என்றாள்.

உடனே அந்த இருவரும், ‘‘நீ தெய்வம்ங்கிறதை நாங்க எப்படி நம்புறது?’’ என்று கேட்டனர். அதற்கு சிறுமி, ‘‘இந்த ஊரின் குயவர், தன் வீட்டில் ஒரு பானையை மட்டும் நெருப்பில் சுடாமல் வைத்திருக்கிறார். அதைக் கொண்டு வாருங்கள்’’ என்றாள்.

ஆம்! குயவரது வீட்டில் ஒரு பானை மட்டும் சுடப்படாமல் பச்சையாக இருந்ததைக் கண்டு இருவரும் மெய்சிலிர்த்தனர். அதை எடுத்து வந்து சிறுமிக்கு எதிரே வைத்தனர். அங்கேயே அடுப்பு வைத்து, தீமூட்டி பானையைத் தூக்கி வைத்த சிறுமி, அக்கம் பக்கத்து வயல்களில் இருந்து பச்சை நெல்மணிகளை உருவியெடுத்து வந்து, பானைக்குள் போட்டுப் பொங்கல் வைத்தாள். அந்த நெல்மணிகள் அரிசி வேறு உமி வேறாகப் பிரிந்து, பொங்கியது. கொதிக்கும் பொங்கலை வெறும் கையால் கிளறித் தன் சக்தியை அந்த இருவர் உட்பட ஊர்க்காரர்களுக்கும் உணர்த்தினாள்.

 

பிறகு தன் விஸ்வரூபத்தைக் காட்டிய சிறுமி, ‘‘என்னோட சக்தியைப் பார்த்துட்டீங்கள்ல... உடனே எனக்குக் கடா வெட்டுங்க!’’ என்று கட்டளையிட்டாள். அதே இடத்தில் கருங்கிடா குட்டி ஒன்றை ஊர்க்காரர்கள் பலி கொடுத்தனர். சிறுமியைப் புதருக்குள் கண்ட இருவரில் ஒருவர் அந்தக் கிடா உதிரத்தை உறிஞ்சிக் குடித்தார். உடனே, அங்கேயே அந்தச் சிறுமி சிலையாக மாறினாள். ஊரார் அங்கு சின்னதாக ஒரு கோயில் எழுப்பினர். அந்தச் சிறுமியின் பெயரையே ‘வேலாயி அம்மன்’ என்று தெய்வத்துக்குச் சூட்டினர். கூடவே, சிறுமியின் அண்ணன் கருப்புக்கும் சந்நிதி உருவாக்கி வழிபட ஆரம்பித்தனர். பலி கொடுத்த கடாவின் உதிரத்தை முதலில் குடித்தவர் தலித் என்பதால், கோயில் கருவறைக்குள் சென்று பூஜை வைக்கும் உரிமை அவர்களுக்குத் தரப்பட்டது. இதனால் வேலாயி அம்மனுக்குக் காவலாக வந்த கருப்புக்கு ‘பள்ளகருப்பு’ என்ற பெயர் நிலைத்துப் போனது. பூசாரி வேலை தவிர, மற்ற அனைத்தையும் பிற சமூகத்தினர் கவனிக்கிறார்கள்.

வேலாயி அம்மன்தான் ஊர்க்காரர்களின் கண்ணில் முதலில் தென்பட்டவள் என்றாலும், இங்கே பள்ளகருப்புக்குத்தான் முதலிடம். திருவிழாக் காலம் தவிர சித்திரை வருடப் பிறப்பு, ஆடி முதல் நாள், தீபாவளி, திருக்கார்த்திகை, தைப்பொங்கல் ஆகிய ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே பள்ளகருப்பின் சந்நிதி திறந்திருக்கும். மற்ற நாட்களில் நிலைமாலை, சந்தனம் உள்ளிட்ட காணிக்கைகளை சந்நிதிக் கதவில் சாற்றி வழிபடுகிறார்கள்.

பள்ளகருப்புக்கு ஆண் பூசாரி, வேலாயி அம்ம னுக்கு பெண் பூசாரி. சந்நிதிக் கதவு திறக்கும் நாட்களில் கோயிலுக்கு எதிரே அக்னி வளர்த்து, பூசாரிகள் இருவரும் அதில் ஆர்ப்பாட்டமாக இறங்கி நடந்து வருகிறார்கள். அதன் பின் அருள்வாக்கு கொடுக்கிறார்கள். ‘பள்ளகருப்பு வாசலுக்கு வந்து வேண்டுதல் வைத்தால், குறிப்பிட்ட கெடுவுக் குள் நினைத்த காரியம் கைகூடும்’ என்ற நம்பிக்கை இந்தப் பகுதி மக்களிடையே இருக்கிறது. முக்கியமான காரியங்களின்போது கருப்பின் வாசலுக்கு வந்து சகுனம் கேட்டு, அவர் சம்மதத்துடன் துவங்கும் வழக்கம் தொடர்கிறது.

அக்னி நட்சத்திரம் கடந்ததும் வைகாசியில் கருப்புக்கும் அம்மனுக்கும் வருடத் திருவிழா களைகட்டுகிறது. திருவிழாவுக்குத் தொண்ணூறு நாட்கள் முன்னதாக கோயில் வாசலில் ஊர் கூடி சகுனம் கேட்கிறது. கருவறை நிலைப்படியின் வலப் பக்கம் கௌலி(பல்லி) ஒலித்தால் திருவிழா களைகட்டும். இடப் பக்கம் ஒலித்தால், ‘அந்த வருடம் திருவிழா நடத்த கருப்புக்கு இஷ்டமில்லை!’ என்று அர்த்தமாம். கருப்பு சகுனம் கொடுத்த நாளிலிருந்து வகுரணி கிராமத்தில் கண்டிப்பான சில நடைமுறைகள் அமலுக்கு வருகின்றன. அதன் பின் அங்கு பெண்கள் யாரும் புத்தாடை உடுத்த மாட்டார்கள். வளையல் போடவோ, தலைக்குப் பூ வைத்துக் கொள்ளவோ மாட் டார்கள். அந்த தொண்ணூறு நாட்களும் ஊருக்குள் மைக் செட் போட மாட்டார்கள். வேறெந்த ஆடம்பரக் கொண்டாட்டங்களும் இருக்காது. உணவுகூட சைவம்தான்.

எல்லை சாமிகள்!

ஐந்து நாட்கள் நடக்கும் இந்தத் திருவிழா புதன்கிழமையன்று தொடங்குகிறது. வகுரணிக் குப் பக்கத்திலுள்ள வடக்கத்தான்பட்டியில் இருக்கிறது கோயில் (ஆண்) பூசாரி வீடு. அம்மனுக்கும் கருப்புக்கும் பூஜை செய்யப் பயன்படுத்தும் பொருட்கள் அந்தப் பூசாரி வீட் டில்தான் வைக்கப்படுகிறது.

திருவிழாவின் முதல் நாளன்று இங்கிருந்து பூஜைப் பொருட்கள் கொண்ட பெட் டியை மேள தாளத்துடன் கோயிலுக்கு எடுத்துச் செல்வார் கள். இரண்டாம் நாள் இரவு ஜாம பூஜை கட்டுவார்கள். அப்போது முந் தைய காலத்து வழக்கப்படி பச்சைப் பானை வைத்துப் பொங்கலிடுவார்கள். சிறுமியாக வந்த வேலாயி அம்மன் வயல் நெல்லை உருவியெடுத்து வந்து பொங்கல் வைத்ததற்கு பதிலாக இப் போது கைக்குத்தல் அரிசி போட்டு பொங்கல் வைக்கிறார்கள். பொங்கல் பொங்கும்போது அம்மன் அருள் வந்து ஆடும் பெண் பூசாரி, கொதிக்கும் பொங் கலை கையை விட்டுக் கிளறும் அற்புதம், இன்றைக்கும் நடக்கிறது. திருவிழாவின் கடைசி நாளன்று பூஜைப் பொருட்களைப் பெட்டியில் வைத்துப் பூட்டி, அதை (ஆண்) பூசாரி வீட்டில் வைத்துவிட்டுத் திரும்புவர்.

இந்தத் திருவிழா தவிர, குறிப்பிட்ட ஆண்டுகளுக்கு ஒரு தடவை வைகாசி மாதத்தில் கடாவெட்டுத் திருவிழாவும் களைகட்டுகிறது. இந்தத் திருவிழாவின் மூன்றாம் நாள் கோயில் வாசலில் இருபத் தோரு கடாக்களை பலி கொடுத்து விருந்து படைப்பார்கள். நான்காவது நாள் பகலில் பாரிவேட்டைக்குப் போகும் சாமிகள் ஊருக்கு சற்றுத் தொலைவிலுள்ள ஓரிடத்தில் பன்றிகளைக் குத்தி வேட் டையாடிவிட்டுக் கோயிலுக்குத் திரும் புவர். கடாவெட்டுத் திருவிழா நடத்த சாமி உத்தரவு கொடுத்து சுமார் நாற்பது வருடங்களுக்கு மேலாகிப் போச்சாம்!