Published:Updated:

வாரணம் ஆயிரம்!

ஶ்ரீஆண்டாள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
ஶ்ரீஆண்டாள்

கல்யாண வரம் தரும் பாசுரங்கள்

வாரணம் ஆயிரம்!

கல்யாண வரம் தரும் பாசுரங்கள்

Published:Updated:
ஶ்ரீஆண்டாள்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
ஶ்ரீஆண்டாள்
வாரணம் ஆயிரம்!

‘திருவாடிப் பூரத்தில் ஜகத்துதித்தாள் வாழியே’ என்று கொண்டாடப்படும் ஆண்டாள், கண்ணபிரானையே மணாளனாக அடையவேண்டி தவமாய் தவமிருந்தவள். கண்ணபிரானை மணம் முடிக்கும் நாள் என்று வருமோ என்று ஏங்கித் தவித்த ஆண்டாள் ஒரு கனவு காண்கிறாள்.

அந்தக் கனவில் கண்ணபிரான் தோன்றி அவளை மணம் செய்துகொள்கிறார். அந்தக் காட்சியை ஆண்டாள் தன்னுடைய வாரணமாயிரம் பகுதியில் அழகாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறாள். அற்புதமான அந்தப் பாசுரங்கள், அழகு ஓவியங்களுடன் 1944-ம் வருடம் ஆனந்த விகடன் தீபாவளி மலரில் வெளியாயின. அந்தப் பாடல்கள் இங்கே உங்களுக்காக!

இந்தப் பாசுரங்களைப் பாராயணம் செய்தால், நல்ல வாழ்க்கைத் துணை அமையும் என்பது தொன்றுதொட்டு வரும் நம்பிக்கை.

வாரணம் ஆயிரம்!

வாரணம் ஆயிரம் சூழ வலம் செய்து

நாரண நம்பி நடக்கின்றான் என்றெதிர்

பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறமெங்கும்

தோரணம் நாட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

நாளை வதுவை மணமென்று நாளிட்டு

பாளை கமுகு பரிசுடைப் பந்தல் கீழ்

கோளரி மாதவன் கோவிந்தன் என்பான் ஓர்

காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர் குழாமெல்லாம்

வந்திருந்து என்னை மகட்பேசி மந்திரித்து

மந்திரக்கோடி உடுத்தி மணமாலை

அந்தரி சூட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

நாற்றிசை தீர்த்தங் கொணர்ந்து நனிநல்கி

பார்ப்பனச் சிட்டர்கள்பல்லாரெடுத்தேத்தி

பூப்புனை கண்ணிப் புனிதனோடென்றன்னை

காப்பு நாண் கட்டக் கனாகண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

கதிரொளி தீபம் கலசமுடனேந்தி

சதிரிளமங்கையர்தாம் வந்தெதிர்கொள்ள

மதுரையார்மன்னன் அடிநிலை தொட்டெங்கும்

அதிரப்புகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

மத்தளம் கொட்ட வரிசங்கம் நின்றூத

முத்துடைத் தாமம் நிரை தாழ்ந்த பந்தல் கீழ்

மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து என்னைக்

கைத்தலம் பற்றக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

வாய் நல்லார் நல்ல மறையோதி மந்திரத்தால்

பாசிலை நாணல் படுத்துப் பரிதி வைத்துக்

காய்சின மாகளிறன்னான் என் கைப்பற்றித்

தீவலம் செய்யக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

இம்மைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் பற்றாவான்

நம்மையுடையவன் நாராயணன் நம்பி

செம்மையுடைய திருக் கையால் தாள் பற்றி

அம்மி மிதிக்கக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

வரிசிலை வாள்முகத்து என்னைமார் தாம் வந்திட்டு

எரிமுகம் பாரித்து என்னை முன்னே நிறுத்தி

அரிமுகன் அச்சுதன் கைம்மேல்என் கைவைத்து

பொரிமுகம் தட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.

வாரணம் ஆயிரம்!

குங்குமம் அப்பிக் குளிர்சாந்த மட்டித்து

மங்கல வீதி வலம்செய்து மணநீர்

அங்கவனோடும் உடன் சென்று அங்கானைமேல்

மஞ்சனமாட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்.