இந்திய சினிமாவில் ஓர் அதிசயம் - சாரு நிவேதிதா | Essays - Magic in indian cinema - Charu Nivedita - Vikatan Thadam | விகடன் தடம்

இந்திய சினிமாவில் ஓர் அதிசயம் - சாரு நிவேதிதா

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
ஒழிவுதிவசத்தெ களி

னல் குமார் சசிதரன் இயக்கிய `ஒழிவு திவசத்தெ களி’ (விடுமுறை தின விளையாட்டு) என்ற மலையாளப் படம், சினிமா பற்றி இதுவரை எனக்கு இருந்த பல கருத்துக்களை அடியோடு மாற்றிவிட்டது.   முக்கியமாக அதன் தயாரிப்புச் செலவு. தமிழில் மாற்று சினிமா என்றால்கூட செலவு 2 கோடியைத் தொடுகிறது. இசையமைப் பாளருக்கே கோடிகளில் சம்பளம் கொடுக்கவேண்டியிருக்கிறது. `ஒழிவு திவசத்தெ களி’யில் பின்னணி இசையே கிடையாது. இயற்கை சப்தங்கள் மட்டும்தான். மழை சப்தம்;  பட்சிகளின் சப்தம். மற்றபடி நம்முடைய யதார்த்த வாழ்க்கை எப்படி பின்னணி இசையின்றி நகர்கிறதோ அப்படியேதான் படமும் நகர்கிறது. ஆனால் துளிகூட சுவாரஸ்யம் குன்றவில்லை. 

`ஒழிவுதிவசத்தெ களி’யின் பட்ஜெட் வெறும் 20 லட்ச ரூபாய்தான் என்கிறபோது, இது இந்தியத் திரைப்பட வரலாற்றில் நடந்திருக்கும் ஆகப் பெரிய புரட்சி என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது. பொதுவாக இப்படிப்பட்ட படங்கள் அதன் உருவாக்கத்திலும் இறுதி வடிவத்திலும் ஒரு கலாசிருஷ்டியின் முழுமையான அழகைக் கொண்டிராமல் பலவீனமாக இருக்கும்.  பணப் பற்றாக்குறையில் எடுக்கப்பட்ட படம் என்பது, அதன் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் தெரிந்து பார்வையாளர்களைச் சங்கடத்தில் ஆழ்த்தும். ஆனால், `ஒழிவுதிவசத்தெ களி’யில் அப்படிப்பட்ட வறுமைத் தோற்றங்கள் எதுவும் இல்லை. கீஸ்லோவ்ஸ்கியின் ஓர் அற்புதமான படத்தைப் பார்த்தது போன்ற முழு நிறைவைத் தருகிறது. 

அடுத்த சாதனை... படத்தின் கதை. தமிழ் சினிமா இயக்குநர்கள் அனைவரும் கதை பற்றிய கவலையைத் தெரிவித்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.  கதை இல்லாமல் கொரியா, ஹாலிவுட், மும்பை என அலைந்துகொண்டே இருக்கிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் அவர்களுக்குக் கதையே கிடைக்கவில்லை.  `ரீமேக்’கில்தான் பெரும்பாலும் அவர்களின் எண்ணம் சுழன்றுகொண்டிருக்கிறது. இலக்கியத்தில் இருந்து கதைகளை எடுத்துக்கொள்ள அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒரு சில எழுத்தாளர்கள் சினிமாவில் இருக்கிறார்கள். என்றாலும் அவர்கள் வெறுமனே ஒரு துணை இயக்குநர் செய்யும் வேலையைத்தான் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த அளவுக்கே இயக்குநர்கள் அவர்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள். திரைக்கதையில் வசனங்களைச் செருகும் வேலைதான், தமிழின் ஆக முக்கியமான எழுத்தாளர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது.  அவர்களும் தங்கள் வாழ்நாளில் காணமுடியாத பண மூட்டையை உத்தேசித்து அந்த `Fill up the blanks’ வேலையைச் செய்கிறார்கள். இது தவிர இலக்கியத்துக்கும் சினிமாவுக்கும் தமிழில் எந்தவிதத் தொடர்பும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இந்த நிலையை மாற்றிவிட லாம் என்ற நல்லெண்ணத்தில் எழுத்தாளரை அதிக அளவுக்கு நம்பினால், அதன் விளைவு கழுதையும் இல்லாமல் குதிரையும் இல்லாமல் வேறு ஏதோ ஒரு விபரீத மிருகம் பிறந்து எல்லோரையும் பீதியுறச் செய்து விடுகிறது. மணிரத்னத்தின் `கடல்’ ஓர் உதாரணம். 

இப்படியாக, மாற்று சினிமாதான் தமிழ் சினிமாவின் பெரும் பிரச்னையாக இருக்கிறது.  மாற்று சினிமா இயக்குநர்களுக்கு இலக்கியம் தெரியும்; உலக சினிமா தெரியும்.  ஆனால் அவர்கள்தான் வணிக சினிமாவிலும் அடங்காத, நல்ல சினிமா என்றும் சொல்ல முடியாத அரைவேக்காடுகளைக் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஏன் இப்படி நடக்கிறது? வணிக சினிமா எல்லா மொழிகளிலும் எல்லா தேசங்களிலும் இருக்கிறது. அது பற்றி நமக்கு எந்தப் புகாரும் இல்லை. ஆனால், மாற்று சினிமா ஏன் ஐந்து நிமிடங்கள்கூட உட்கார முடியாத அளவுக்கு நம்மைத் துரத்தியடிக்கிறது? என்ன யோசித் தும் எனக்குக் காரணம் தெரியவில்லை. 

 `ஒழிவுதிவசத்தெ களி’யின் கதை என்ன? ஐந்து நண்பர்கள் தேர்தல் நேரத்தில் கிடைத்த விடுமுறை தினத்தில் ஒரு வனப்பகுதிக்குச் செல்கிறார்கள். கையில் கொண்டு போயிருக்கும் சரக்கைக் குடித்துத் தீர்க்கிறார்கள்.  பேச்சு... பேச்சு... ஓயாத பேச்சு. கேரளத்தின் காடுகளில் மழைக்குக் கேட்க வேண்டுமா? பேச்சைப்போலவே ஓயாத மழை. ஐவரில் ஒருத்தன் அரசியல் ஆர்வம் உள்ளவன் என்பதால், தேர்தல் செய்திகளைக் கேட்ட வண்ணம் இருக்கிறான். நண்பர்கள் குடித்து, பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே ஒரு பக்கம் தேர்தல் செய்தி ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. இதற்கிடையில் கீதா என்ற மத்திம வயதுப் பெண் அவர்களுக்குக் கோழி சமைத்துக் கொடுக்கிறாள். 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick