தமிழ்வெளியில் நவீனக்கலை: சரித்திரமும் சாதனைகளும் - சி.மோகன்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:

லக அளவில் நவீனக் கலையின் உயரிய மரபு, அதன் பிரத்தியேக அர்த்தத்தில், 19-ம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் செசானிடமிருந்தே தொடங்குகிறது. தமிழில் நவீனச் சிறுகதை புதுமைப்பித்தனிலிருந்து தோற்றம் பெறுவதைப்போல. ‘தோற்றத்தைப் பிரதிபலிப்பதல்ல; மாறாக, தனதான உலகைத் தோற்றப்படுத்துவது’ என்ற அடிப்படை நியதியிலிருந்துதான் நவீனக் கலையின் உயரிய மரபு உருப்பெற்றது. நவீன ஓவியத்தின் தனித்துவமான வெளியீட்டம்சங்களின் சாரங்களாக தூய வண்ணம், ஆதி எளிமை, கோடுகளின் உக்கிரம், குறியீட்டு ரீதியான சிதைப்பு, உள்ளார்ந்த தனித்துவம் ஆகியவை அமைந்தன.

19-ம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் இருந்து அதனை அடுத்த ஒரு நூற்றாண்டுக்குள்ளாக,  பல்வேறு இயக்கங்கள், காலத்தினதும் கலையினதும் தேவைகளை நிறைவுசெய்யும் முகமாக, முழுவீச்சோடும் உக்கிரத்தோடும் எழுந்தன. ஒவ்வோர் இயக்கமும் தனதான கலைக் கோட்பாடுகளைப் பிரகடனப்படுத்தி, கலை ஆக்கங்களில் ஈடுபட்டன. இப்பிரகடனங்கள் இலக்கிய உலகிலும் தாக்கத்தை நிகழ்த்தி, அதிலும் புதிய போக்குகள் உருவாகக் காரணமாகின. ஒன்றை மேவிய ஒன்றாக, ஒன்றை நிராகரித்த ஒன்றாக, ஒன்றைக் கடந்த ஒன்றாக இம்ப்ரஸனிசம், எக்ஸ்பிரஸனிசம், ஃபுவிசம், ஃப்யூச்சரிசம், சிம்பாலிசம், டாடாயிசம், க்யூபிசம், சர்ரியலிசம், மிஸ்டிஸிசம், அப்ஸ்ட்ராக்ட் என வடிவ ரீதியாகவும் வெளியீட்டு நுட்பங்கள் ரீதியாகவும், படைப்புப் பொருள் மற்றும் நோக்கம் ரீதியாகவும் மாறுபட்ட அணுகுமுறைகளோடு விரிந்து செழித்தது நவீனக் கலை.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick