மண்ணை முத்தமிட தேவையான தேறல் - மௌனன் யாத்ரீகா

ஓவியம் : கருப்பசாமி

ணையைப் பின்தொடர்ந்து நுகரும்
பொலியின் திமிலைப் பாரு
எத்தனை மதர்ப்பு!
இந்த நிலம் என்னவோ
அதன் போகத்துக்கு மட்டும்
விளைந்ததுபோலே!
பொச்சரிப்புகொள்ளாதே பனையேறியே...
நீயிருக்கும் மரத்தின் புளித்த தேறலில்
எத்தனை வண்டுகள் மடிந்துள்ளன?
ஒன்றையும் எடுத்து வெளியே போடாமல்
பானையோடு அப்படியே கொடு!
ஒரு கெடேறியை விரட்டிக் கவரும்
உன்மத்தம் எனக்கும் உண்டு!
அங்கே பாரடா! பனையின் அடிக்கட்டைபோல்
புட்டம் பெருத்த பன்றி
பூவரசம் போத்தொன்றை முண்டித் தூக்கும்
அதன் நிணம் செழித்த கறி கிடைத்தால்...
நினைக்கவே எச்சிலூறுகிறது.
தலைகீழாகக் குத்தும் போதைக்கு
நாக்கைச் சுரண்டிவிடும் காரம் சேர்த்து
ரத்தத்தில் புரட்டிய கறியிருந்தால்
மண்ணை முத்தமிட்டபடி
பொழுதுக்கும் உறங்கலாம்;
பிதற்றலாம்; மிதக்கலாம்; கிடைக்குமா?
எலே கடம்பா...
உருமாவை இறுக்கிக் கட்டி
தொடையைத் தட்டிச் சிலும்பினால்
பன்றியென்ன பன்றி...
களிற்றையே பிடிக்கலாம்.
“நிணம் பெருத்த கொழுஞ் சோற்றிடை”*
பிசைந்து உருட்டி விழுங்கலாம்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்