மூன்று சீலைகள் - நரன்

ஓவியங்கள் : ரவி

ச்சி வெயிலில் கருநாயொன்று அண்ணாந்து, ஆகாசத்தை நோக்கி மூஞ்சியைத் தூக்கி ஊளையிட்டது. பின் கொஞ்சம் இடைவெளிவிட்டு ஊளையிட்டபடியே காசியின் நிழலைத் தொடர்ந்தது. கண் முன்னே வெயில் அலைபோலத் திரிந்துகொண்டிருந்தது. கருவேலம் மண்டிக்கிடக்கும் நீரற்ற கண்மாய்க்குள் இறங்கி, முழங்காலுக்குக் கீழே முட்கள் காலில் கிழிப்பதைப் பொருட்படுத்தாது, சுரத்தே இல்லாமல் நடந்துகொண்டிருந்தான் காசி. 

காசியின் செருப்பில்லாத கால்களில் புழுதி அப்பிக்கிடந்தது. எப்போதோ கால்கள் கல்லில் எத்தி, பெருவிரலில் ரத்தம் வழிந்து உறைந்திருந்தது. மூன்றோ, நான்கோ அழுக்கேறிப்போன கிழிந்த வேஷ்டிகளை இடுப்பில் சுற்றியிருந்தான். கிழிசல்கள் நடுவே கட்டம்போட்ட லுங்கி ஒன்று. `உள்ளே நானும் இருக்கிறேன்’ என்பதுபோல் தெரிந்தது. மெலிந்த முரட்டு தேகம். பல ஆண்டுகளாக உறக்கத்தைத் தேக்கி வைத்திருப்பவனைப்போல் எப்போதும் உறக்கச் சொக்கு நிறைந்த கண்கள். தலையிலும் முகத்திலும் கொயகொயவெனச் செம்பட்டையும் சிக்கும் பிடித்த முடிகள்.

காசி, எப்போதும் கையோடு எடுத்துக்கொண்டு திரியும் அழுக்குப் பொதிக்குள் மூன்று சீலைகளை  வைத்திருந்தான். மூன்றிலும் வெவ்வேறு தன்மை, நிறம், வாசம்... உருவி வெளியே எடுத்துப்போட்ட பெரிய மிருகம் ஒன்றின் குடல்கள்போல் ஒழுங்கற்றுக் கிடந்தன. அதற்குள் வேறு சில பொருள்களும்  இருந்தன. வேறு வேறு அளவுகளில், நிறங்களில்  முழு வட்டமாய், அரைவட்டமாய்,  சில்லுகளாய் கொஞ்சம் கண்ணாடி வளையல்கள், கருத்த சிரட்டைப் பொட்டு, காய்ந்த ரோஜாச் சருகு மாலை ஒன்று, உரசுக்குச்சிகள் இல்லாத காலித் தீப்பெட்டிகள், சட்டகக் கண்ணாடி உடைந்து உள்ளே புகைப்படத்தில் எங்கேயோ பார்த்தபடியிருக்கும் குழந்தையின் கறுப்புவெள்ளைப் புகைப்படம்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்