பின் நவீனத்துவ வேதாளத்தை தூக்கிச் சுமந்த விக்ரமாதித்யன்: எம்.ஜி.சுரேஷ் - மனோ.மோகன்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:

னிதர்களைப் பற்றிய கதைகள் அவர்களின் பிம்பம் மீதான அனுமானத்தை நமக்கு ஏற்படுத்திவிடுகின்றன. கதைகளால் நன்கறிந்த குறிப்பிட்ட ஒரு நபரை நேரில் பார்க்கும்போது, இப்படி இவரை நாம் அனுமானிக்கவில்லையே எனும் ஏமாற்றமும் கூடவே சேர்ந்துகொள்கிறது. எம்.ஜிசுரேஷை முதன்முதலாகச் சந்தித்தபோது அப்படியோர் ஏமாற்றத்தோடும் அதிர்ச்சியோடும்தான் அவரைப் பார்த்தேன். 2009-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் என்று நினைக்கிறேன். சென்னை, திருவல்லிக்கேணியிலிருக்கும் புதுப்புனல் பதிப்பக அலுவலகத்தில் அவருக்காகக் காத்திருந்தேன். எம்.ஜி.சுரேஷின் நூல்களுக்குப் பின்னால் அச்சிடப்பட்ட சில புகைப்படங்களில்,  ‘எழுதும் தோரணையில்’ மிக சீரியஸாக இருப்பார். அதைப் பார்த்து மிடுக்கும் கம்பீரமுமான, இறுக்கமான மனிதராக இருப்பாரென்றுதான் அனுமானித்து வைத்திருந்தேன். ஆனால், கொஞ்சம் குள்ளமான, பார்த்தவுடனேயே மெல்லிய நகை தோன்றுகிற மனிதரொருவர், பெண்கள் அணியும் தலைக்கவசம் ஒன்றைக் கையில் பிடித்தபடி உள்ளே நுழைந்தார். நான் எப்படி உரையாடலைத் தொடங்குவது எனும் யோசனையோடும் மிகுந்த பதற்றத்தோடுமிருந்தேன். அவர் பேச ஆரம்பித்த பிறகு என்னைவிடவும் அவருக்குத்தான் அதிக பதற்றமிருக்கும்போல என்று நினைத்துக்கொண்டேன். அப்படிப் பேசுவதுதான் அவருடைய இயல்பு. எது குறித்தோ மருட்சியோடிருப்பது போலவே பேசுவார். ஆனால், பேசப்பேச நகைச்சுவை ததும்பும் கதைகளால் சூழலை இணக்கமாக்கிவிடுவார்.    

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்