முதிய செங்கழுநீர் மொக்கு - வெய்யில்

ஓவியம்: ரமணன்

தீக்கொன்றை மரநிழல்
நிலத்தைத் தோண்டித் தின்னும் காட்டுப்பன்றிகள்
அதன் பிடரியில் விளையாட்டாய் இலையை எறியும் காற்று
செல்லமாய் வேர்களைக் கடிக்கும் பன்றிக்குட்டிகள்
தீயாய்ச் சிரிக்கும் கொன்றைகள்
மேகம் சாரலாய் இறங்கிவருகிறது மூளையில்
கால நினைவிழைகொண்டு
யாரோ
வலை பின்னுகிறார்கள் வேட்டைக்கு
நீ தீமலர்
நானுன் பன்றி
பின்னொரு காலத்தில்
நீயென் பன்றி
நானுன்
பருத்த கிழங்குகள் செழித்த காடு. 

னநோயை அருவியில் குளிப்பாட்டுகிறாள்
கபாலங்கள் அதிர்கின்றன தாய்க்கும் மகனுக்கும்.
பாவிப்பயல்...
செங்கழுநீரொன்றை மொட்டாகவிருந்து பூப்பது வரை
இமைக்காமல் பார்த்திருக்கிறான்.
இப்போது
வெள்ளம் பெருகிப் பெருகிப் பெருக
ஆழத்தில் பூ தன் மொத்த இதழ்களாலும்
எதையோ சொல்லிவிடத் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது அவனிடம்.
அண்ணாந்து அருவியை வணங்குகிறவள்
தன்னையறியாமல் ஒரு முதிய செங்கழுநீர் மொக்கைக் கூப்புகிறாள்.

நாள்பட்ட புண்ணுக்கு
மருந்தாக்க
தொட்டாச்சிணுங்கிச் செடியைத் தேடி வந்திருந்தாள்.
பூத்திருக்கும் புதரை வேரோடு பிடுங்க வேண்டும்
மழையில் நெகிழ்ந்திருக்கிறது வேர்.
மனம்கொள்ளாமல்
அதன் ஒவ்வோர் இலையாகத் தொட்டுத் தொட்டு மூடச் செய்தாள்.
அய்யோ
செந்நீலப் புள்ளியிலிருந்து வெடித்துச் சிதறும் விண்மீன்களை ஒத்த
இந்தப் பூவை நானெப்படி அணைப்பேன்.
சிணுங்கியின் வேர்களின் சாயையில்
தொட்டுத் தொட்டு என் புண்களைக் கண்மூடச் செய்யும்
விரல்கள் உங்களிடம் உண்டா?

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்