நத்தையின் பாதை - 4 - தொல்காடுகளின் பாடல் - ஜெயமோகன்

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:
ஓவியம்: வெங்கடேசன்

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நான் நிகாஸ் கஸண்ட்+ஸகீஸின் ‘கிறிஸ்துவின் இறுதிச் சபலம்’ என்ற நாவலை வாசித்தேன். என்னை ஆட்டிப்படைத்த நாவல்களில் ஒன்று அது. அதன் தொடக்கத்தில் /தச்சன் மகனாகிய ஏசுவின் மூளையை, கழுகு ஒன்று தன் உகிர்க்கரங்களால் கவ்வி எடுத்துக் கொண்டு செல்வதுபோன்ற உவமை ஒன்று வரும். அந்தப் பக்கங்கள் என்னைப் பதறச்செய்தன. ஏனென்றால், மூளைக்குள் நண்டு ஊர்வதுபோன்ற பதைப்பை நான் அப்போது மெய்யாகவே அடைந்து கொண்டிருந்தேன்.

மீண்டும் சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் நண்பர் ஒருவர், அதே நூலின் ஒரு பிரதியை எனக்கு அளித்தார். மீண்டும் அதை என்னால் வாசிக்க முடியுமா என்ற ஐயம் எனக்கு இருந்தது. அப்போது அந்த அலைக்கழிப்புகளிலிருந்து வெகுவாக விலகி வந்திருந்தேன். விஷ்ணுபுரம் எழுதத் தொடங்கியிருந்தேன். தயங்கித் தயங்கி வாசித்தேன். வேறு ஒருவகையில் என்னை உள்ளிழுத்துக்கொண்டது.  

முன்பு, தனிமனிதனின் மெய்த்தேடலின் தத்தளிப்பாகவே அந்நாவலை வாசித்திருந்தேன் என அறிந்தேன். அந்நாவல் கிறிஸ்து என்னும் உருவகத்தை உருக்கி மீண்டும் வார்க்கும் முயற்சி என்று தெரிந்தது அல்லது ஒரு கிறிஸ்துவைக் கண்டடையும் முயற்சி என. சீர்திருத்தக் கிறிஸ்தவத்தின் எழுச்சி, ஐரோப்பிய மறுமலர்ச்சி, உலகப் போர்களுக்குப் பிந்தைய உளச்சோர்வு என என்னென்ன அம்சங்கள் சேர்ந்து அந்தக் கிறிஸ்துவைக் கட்டமைத்துள்ளன என்று ஆராயத் தொடங்கினேன்.     

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்