நான் ஏன் எழுதுகிறேன்?

இத்தொடரின் மற்ற பாகங்கள்:

த.ஜீவலட்சுமி

நாம் எல்லோரும் சாட்சிகளெனப் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்தோம். அவர்கள் காதலித்துத் திருமணம் செய்துகொண்டார்கள். அவள் அப்பா தற்கொலை முடிவுக்குத் தள்ளப்பட்டார். இரு உயிர்களின் பரஸ்பர அன்பு, ஊடகங்களில் பரபரப்பு செய்தியானது. பெண்ணின் தாய்  நீதிமன்றம் செல்கிறார். அப்பெண் தன்  கணவருடன் வாழ்வதையே விரும்புவதாகக் கூறுகிறாள். அடுத்த கேட்புகைக்கு வழக்கு வருவதற்குள் அவ்வளவு மிரட்டல்கள், தலையீடுகள். அப்பெண் தன் அம்மாவுடன் போக விரும்புவதாகக் கூறுகிறாள். அவன் உயிருக்கு ஆபத்து இருப்பதாக ஊடகங்களில் விவாதங்கள் நடக்கின்றன. உறுதியோடு ஊடகங்களில் பேசிய அந்த இளைஞன், ரயிலில் விழுந்து தற்கொலை செய்துகொண்டதாகச் செய்தி வெளியாகிறது. அந்த மரணத்தின் பின்னால் ஆயிரம் கேள்விகள் இருக்கின்றன. என்னை இன்றுவரை அலைக்கழிப்பது, பொதுச்சமூகம், ஊடகங்கள் என எல்லோரும் பார்த்திருக்க ஒருவனைச் சாதி பலிகொண்டுவிட்டது என்பதுதான். அப்படியானால், இங்கே அனைத்திலும் வலிமையான கருத்தியலாக பௌதீக சக்தியாக ‘சாதி’ இருக்கிறது என்கிற அழுத்தம் மனதைத் துளைத்தபோது, எது பற்றி எழுத வேண்டும் என்கிற தெளிவு கிடைத்தது. இங்கே மனித குல விடுதலைக்குச் சாதியொழிப்பு முன் நிபந்தனையாக இருக்கிறது. சாதி நிகழ்த்தும் இழிவுகளை மட்டுமல்ல, அதன் பேரில் கொள்ளும் பெருமிதம் எவ்வளவு அருவறுக்கத்தக்கது என்பதை எழுதிட வேண்டும். வலிகள் எழுதப்படுவதுபோலவே, சுயசாதி ஆணவம் பற்றியும் அது எவ்வளவு தூரம் நாகரிகமற்றவர்களாக மனிதர்களை மாற்றி வைத்திருக்கிறது என்பதும் எழுதப்பட வேண்டும். அதை நோக்கித்தான் என் எழுத்து பயணிக்க வேண்டுமென நினைக்கிறேன்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick

மாதத்திற்கு 7 எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகள் படிக்க லாகின் செய்யுங்கள்அனைத்து எக்ஸ்க்ளுசிவ் கட்டுரைகளையும் படிக்க சந்தா செய்யுங்கள்