மண்ட்டோ - உண்மையை அச்சமின்றி நெருங்கியவன்!

‘கேள்விகள் பொதுவாகவே ஆபத்தானவை.
ஆள்பவர்களின் மனதில் எழுபவையும்
ஆளப்பட்டவர்களின் மனதில் எழுபவையும்.’

- மண்ட்டோ

ந்தியா - பாகிஸ்தான் பிரிவினையின்போது, தான் பின்பற்றாத ஒரு மதத்தில் பிறந்ததற்காக, மதத்தின் பெயரால் தனது நண்பனே தன்னைக் கொல்லக்கூடும் என்ற நிலையில், பாகிஸ்தான் எனப் பெயரிப்படப்பட்ட புதிய நிலப்பரப்புக்குச் செல்கிறான் ஓர் எழுத்தாளன். தான் வாழ்ந்த அம்ரித்ஸரைவிட்டு, தன்னை வளர்த்த பம்பாயைவிட்டு, லாகூர் நோக்கி தன் மகள்களின் பாதுகாப்பின் பொருட்டு புலம்பெயர்கிறான் அவன். தான் பிறந்த கிழக்கு பஞ்சாபின் லூதியானாவிலிருந்து, மேற்கு பஞ்சாபில் இருக்கும் லாகூருக்குச் செல்கிறான். ராவல் பிண்டியில் (இன்றைய பாகிஸ்தானில்) பிறந்து வளர்ந்த இந்துவான ஒருவன், இந்தியாவில் பிறந்து வளர்ந்த ஒருவனை மதத்தின் பெயரால் இங்கிருந்து  ‘வெளியேறு’ என்று சொல்லும் நகைமுரண்தான் மண்ட்டோவின் வாழ்க்கை. அதுவும், வெளியேறச் சொல்லி ஆயுதம் ஏந்துபவன் நண்பனாக இருக்கும்பட்சத்தில்?

சில எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகளை, புனைவுத்தன்மை மிகுந்த கட்டுரையா? உண்மைத்தன்மை மிகுந்த சிறுகதையா? என்று தீர்மானிப்பது கடினம். மண்ட்டோவின் கதைகளில் நிகழ்கிறவை உண்மைத்தன்மை மிகுந்தவை, பெரும்பாலும் உண்மை என்றே  அவரை வாசிப்பவர்கள் கருதுகிறார்கள். அவரது எழுத்தில் எழும் ரத்தத்தின் கண்ணீரின் நெடி, உங்களை நிஜத்தில் தும்மச் செய்யும். “ஏன் நீ எல்லாவற்றையும் இலக்கியமாகப் பார்க்கிறாய்?” என மண்ட்டோவிடம் அவரது நண்பரும் நடிகருமான ஷ்யாம் ஒருமுறை கேட்கிறார். அதே நண்பர்தான், வேறொரு சமயத்தில், “எனக்கொரு வாய்ப்பு கிடைத்தால், முஸ்லிம்களைக் கொல்லத் தயங்கமாட்டேன், அது நீயாக இருந்தாலும்!” என்று கோபத்தில் கூறுகிறார். ஆனால், மண்ட்டோ, ஒருபோதும் தன்னை இஸ்லாமியராகவோ மதப்பற்றாளராகவோ வெளிப்படுத்திக் கொண்டவரில்லை. ஆனால், மத அடையாளம் அவரை இறுதிவரை துரத்தியது. ‘என்னைப் பொறுத்தவரை, கோயிலும் மசூதியும் வெறும் கற்கள்; பசுவும் பன்றியும் வெறும் சதை’ என்று குறிப்பிட்டார் மண்ட்டோ. அவர் எப்போதும் தனது எழுத்துகளையும் வாழ்க்கையையும் உண்மைக்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கும்படி பார்த்துக்கொண்டார்.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick