கார்த்திகா முகுந்த் கவிதைகள்

ஓவியம் : ரமணன்

ளிய சொற்களின் சிசு அது.
அன்பான சொற்களின் சிசு.
வலிதான சொற்களின் சிசு.
சுடர்கிற சத்யத்தின் சிசு.
ஒரு முந்நூறு ஆண்டுகள்முன்
ஒளியிழந்த நக்ஷத்திரம்
நேற்று என் முற்றத்தில்
சிதறிச் சென்றிருந்த சொல் அது.
மூன்று தலைமுறைகள் முன்பு - தன்
முற்றத்தில் என் ஓட்டன் அதனைக் கண்டெடுத்தார் - பின்பென்
பூட்டனும் அதனைக் கண்டெடுத்தார்.
என் தாத்தாவும்.
என் அப்பாவும்.
நேற்று நானும்.
ஐந்து தலைமுறைகள் கண்டுவந்த அச்சொல்
கற்ப நிகற்ப ஒளிவருடம் கடந்து வந்த அச்சொல்
களைப்பான களைப்பான களைப்பாக
துயரான துயரான துயராக
ஓர் அறிமுகப் புன்னகையில் ஆசுவாசம்கொண்ட பின்பு
அழகான அழகான அழகாக
மகிழ்வான மகிழ்வான மகிழ்வாக
செறிவான செறிவான செறிவாக
மிக எளிதான அன்பில்செய் உயிரானது.
அண்டப் பெருவெளியினது விநோதங்களில் மறைந்திருந்து
மீண்டொரு நாள் நீ வெளிவரவும்கூடும் என் அன்பான தாரகையே.
அதுவரையிலும்
உன் இறுதிச் சொல்லுக்குச் சொந்தக்காரி
அகலிருவிசும்பின் மீனில் நான் ஒருத்தி.

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!

Editor’s Pick